പണി 7 [ആനീ]

Posted by

 

 

​നിരഞ്ജന്റെ സ്വരം ഗദ്ഗദത്താൽ ഇടറിയിരുന്നു. കൈയ്യിലിരുന്ന ആ സ്വർണ്ണമാല അയാൾ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നക്ഷത്രയോടുള്ള അഗാധമായ വാത്സല്യവും, അവൾ അനുഭവിച്ച ക്രൂരതയോടുള്ള കത്തുന്ന പകയും ഒരേസമയം പ്രകടമായിരുന്നു.

 

​”നക്ഷത്ര…”

 

നിരഞ്ജൻ അവളുടെ തോളുകളിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി.

 

“ആ കാറിനുള്ളിലെ സീറ്റുകൾക്കിടയിൽ നിന്നാണ് എനിക്ക് ഈ മാല കിട്ടിയത്. സാം, അനന്തു, നാസർ… ആ കാമഭ്രാന്തന്മാർ ഭോഗിച്ചു തീർത്തത് എന്റെ പെങ്ങളെയാണെന്ന സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളു നീറി പുകയുകയായിരുന്നു. നിന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ, ഒന്ന് നെഞ്ചോട് ചേർക്കാൻ ഞാൻ അത്രമാത്രം വെമ്പുകയായിരുന്നു.”

​അയാൾ അവളുടെ മുഖം തന്റെ കൈവെള്ളയിലെടുത്തു.

 

“എന്റെ പെങ്ങൾ… അവൾ ഒരിക്കലും ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ ആകില്ലെന്ന് നിന്റെ ഈ ഏട്ടന് ഉറപ്പാണ്. നീ അവന്മാർക്ക് സ്വയം കീഴ്പ്പെട്ടു കൊടുക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പറ മോളേ.. ഇതിനൊക്കെ തുടക്കം എവിടെയാണ് ആ കാർ വരെ എന്റെ മോള് എങ്ങനെയെത്തി? ആരാണ് നിന്നെ വേട്ടയാടിയത്? എന്തിനാണ് അവർ നിന്നെ ഒരു ചരക്കിനെപ്പോലെ ഉപയോഗിച്ചത്?

 

എല്ലാം ഈ ഏട്ടനോട് പറയൂ…”

 

 

​നിരഞ്ജൻ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ നക്ഷത്രയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. അവളുടെ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി. ആ ജിമ്മിൽ വെച്ച് നഷ്ടപ്പെട്ട തന്റെ പാന്റീസിനെക്കുറിച്ചും, തന്റെ പൂറിനുള്ളിൽ അജ്ഞാതനായ ആ കാമഭ്രാന്തൻ നടത്തിയ വേട്ടയാടലിനെക്കുറിച്ചും ആ പഴയ ഫ്ലാറ്റിൽ ഉണ്ടായതും വിവരിക്കാൻ അവൾക്ക് വാക്കുകളില്ലായിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *