കിരൺ: ദര്ശന സുഖം എന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞുള്ളു. പാവം ജിമ്മി… നിന്നെ പ്രാകിയിട്ടുണ്ടാവും.
ധന്യ: അവൻ അവിടെ പോയി ഏതെങ്കിലും അറബി പെണ്ണിനെ വളച്ചോളും.
കിരൺ: എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ….
ധന്യ: എനിക്ക് ഒന്ന് ഡോക്ടർ കാണണം.
കിരൺ: എന്ത് പറ്റി?
ധന്യ: പിൽ ഒരുപാട് സ്ഥിരം കഴിക്കുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ല ചേട്ടാ.
കിരൺ: ആര് പറഞ്ഞു കഴിക്കാൻ…
ധന്യ: പിന്നെ ഞാൻ എന്താ മനു ൻ്റെ കൊച്ചിനെ പ്രസവിക്കണോ?
കിരൺ: അകത്തു ഒഴിക്കാതെ ഇരുന്നാൽ പോരെ?
ധന്യ: അത് അവൻ്റെ കൂടെ ചെയ്യുമ്പോൾ വൈൽഡ് ആയിരിക്കും. അപ്പോൾ പിന്നെ എനിക്ക് ഊരിക്കളയാൻ തോന്നില്ല.
കിരൺ: ഹാ… രണ്ടും കൂടി നടക്കില്ല. കഴപ്പി….
ധന്യ: ഞാൻ ചേട്ടൻ്റെ കഴപ്പി ഹോട് വൈഫ് അല്ലെ?
കിരൺ: സംശയം എന്താ?
കിരൺ അവളെ ചുറ്റി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. ധന്യ കുറുകുന്ന പ്രാവ് പോലെ അവൻ്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ അവൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നു ചേർന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചു…
എന്തിനും ഏതിനും തനിക്ക് കൂട്ട് ആയി നിൽക്കുന്ന തൻ്റെ അഹങ്കാരം ആയ ഭർത്താവിൻ്റെ നെഞ്ചിൻ്റെ ചൂടിൽ അലിയുന്ന ഭാര്യ ആയി മാറി ധന്യ.
ധന്യ: (നേർത്ത കുറുകൽ ശബ്ദത്തിൽ) ചേട്ടാ…
കിരൺ: എന്താ പെണ്ണെ?
ധന്യ: ചേട്ടൻ അമ്മു നെ ഇഷ്ടപെടേണ്ട.
കിരൺ: എന്താ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറയാൻ? ഞാൻ പറഞ്ഞോ എനിക്ക് അമ്മു നെ ഇഷ്ടം ആണെന്ന്.
ധന്യ: അതില്ല… പക്ഷെ… എന്നാലും എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പേടി.
കിരൺ: എന്ത് പേടി?
ധന്യ: ചേട്ടൻ ആരെ വേണമെങ്കിലും കാമിച്ചോ, പക്ഷെ സ്നേഹിക്കേണ്ട. ചേട്ടൻ്റെ സ്നേഹം… അത് എനിക്ക് മാത്രം മതി.