ലില്ലി പുറത്തേക്ക് പോയി മിനിറ്റുകൾക്കകം തിരികെ വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത കുസൃതിച്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. നതാഷ ആകാംക്ഷയോടെയും പേടിയോടെയും ലില്ലിയെ നോക്കി.
ലില്ലി: “ഡോക്ടർ… ഞാൻ അയാളോട് പേര് ചോദിച്ചു. ‘സാം’ എന്നാണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ അതല്ല അതിശയകരമായ കാര്യം…”
നതാഷയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. സാം! അയാൾ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ മേശപ്പുറത്ത് മുറുകി.
ലില്ലി: (ശബ്ദം താഴ്ത്തി, കൗതുകത്തോടെ) “ഡോക്ടർ ഓർക്കുന്നില്ലേ? കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഡോക്ടറെ കാണാൻ ഒരാൾ വന്നിട്ട് കുറച്ചു പിച്ചകപ്പൂക്കൾ തന്നില്ലേ?
അന്ന് അയാൾ ഹെൽമെറ്റ് മാറ്റിയിരുന്നില്ല. ആ പൂക്കൾ കൊണ്ടുവന്നത് ഇതേ ആളാണെന്ന് അയാൾ ഇപ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു!
ഡോക്ടർക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം പിച്ചകപ്പൂക്കൾ ആണോ?
ഡോക്ടറുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പൂക്കൾ പിച്ചകപ്പൂവാണെന്ന് അയാൾക്ക് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി?!!”
ലില്ലിയുടെ നൂറുകൂട്ടം ചോദ്യങ്ങൾ കൂടെ കേട്ടപ്പോൾ നതാഷയുടെ തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.
കഴിഞ്ഞദിവസത്തെ ആ അജ്ഞാതൻ സാമായിരുന്നു എന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പോലും അയാൾ നേരത്തെ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. തന്നെ ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ അയാൾ പിന്തുടരുകയായിരുന്നു എന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ലില്ലി: “എന്താ ഡോക്ടർ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? ഡോക്ടറുടെ ഏതോ പഴയ ഫ്രണ്ട് ആണോ?
കക്ഷി നല്ല സ്മാർട്ട് ആണ്. ഉള്ളിലേക്ക് വിടട്ടേ?”