നതാഷ ഒന്ന് നിന്നു. “ഓക്കേ മാത്യു… സാരമില്ല. നിങ്ങൾ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കൂ.”
അവൾ മാത്യുവിന് ഒരു യാത്രയയപ്പ് പുഞ്ചിരി നൽകി. “ബൈ മാത്യു…”
അവൾ കാറെടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നു.
സാം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറിയെന്നും, മാത്യു തന്റെ സുരക്ഷിതമായ ലോകത്ത് ഒപ്പമുണ്ടെന്നും അവൾ വിശ്വസിച്ചു.
പക്ഷേ, അവൾ ഇറങ്ങുന്നതിനു മിനിറ്റുകൾക്കുമുന്നേ ആണ് സാം തന്റെ ബൈക്കുമായി മലയിറങ്ങുന്നത്.
അവൾ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയൊരു കെണിയാണ് സാം ഒരുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.
രാവിലെ ഒൻപതു മണിയോട് അടുക്കുമ്പോൾകാർ പാർക്ക് ചെയ്ത്, ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയാണ് നതാഷ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നത്.
വെള്ള കോട്ട് അണിഞ്ഞ് തന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴേക്കും നഴ്സ് ലില്ലി അവിടെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ലില്ലി: “ഗുഡ് മോർണിംഗ് ഡോക്ടർ! ഇന്ന് നല്ല ഫ്രഷ് ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇന്നലത്തെ റെസ്റ്റ് നന്നായി ഫലിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു.”
ലില്ലി പതിവുപോലെ പ്രസന്നവതിയായിരുന്നു. നതാഷ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ലില്ലി കയ്യിലിരുന്ന ഫയലുകൾ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
നതാഷ: “ഗുഡ് മോർണിംഗ് ലില്ലി. എന്തൊക്കെയാണ് ഇന്നത്തെ ഷെഡ്യൂൾ? പേഷ്യന്റ്സ് ഒരുപാട് പേരുണ്ടോ?”
ലില്ലി: “അതെ ഡോക്ടർ. ഇന്നലെ ലീവ് ആയതുകൊണ്ട് പേഷ്യന്റ്സ് കുറച്ചു കൂടുതലുണ്ട്. ആദ്യം വന്നിരിക്കുന്നത് മിസ്സിസ് വിമൽ ആണ്, സ്ഥിരം മന്ത്ലി ചെക്കപ്പിന് വന്നതാണ്.പിന്നെ കഴിഞ്ഞ വീക്ക് വന്ന കോളേജ് പയ്യനും അവന്റെ പേരെന്റ്സും…