Posted by
സാം ആ ചിത്രത്തിന് നേരെ അല്പനേരം നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ ചിത്രത്തിലെ അവളുടെ മുഖത്തിന് മുകളിലൂടെ പതുക്കെ ചലിച്ചു.
സാം: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “നീ എങ്ങോട്ട് ഒളിച്ചോടാനാണ് നതാഷാ? നീ നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കുമ്പോഴും നിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ഞാനുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഇന്ന് നിന്റെ ഈ മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി എനിക്ക് അഴിച്ചു മാറ്റണം.എന്റെ ആയുധം നീ ആരെയും കാണിക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന ദ്വാരങ്ങളിൽ കയറി ഇറങ്ങും..”
അവൻ ആ ചിത്രം ഒരു കവറിലാക്കി ഭദ്രമായി എടുത്തു കീശയിൽ വെച്ചു…മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഹെൽമെറ്റും ബൈക്കിന്റെ കീയും എടുത്ത് അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
തന്റെ കരുത്തുറ്റ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ ആ ശബ്ദം മലനിരകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
പോകുന്ന വഴിക്ക് അവൻ ഒരു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ കയറി ഒരു പാക്കറ്റ് കോണ്ടം വാങ്ങി പാന്റിന്റെ കീശയിൽ തിരുകി..അവൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നത് നതാഷയുടെ ഹോസ്പിറ്റലാണ്. അവൾ അവിടെ കാണുമെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു…
അതേസമയം തലേദിവസത്തെ സംഘർഷങ്ങൾക്കും സിനിമയ്ക്കും ശേഷം നതാഷ അന്ന് പതിവിലും നേരത്തെ ഉണർന്നു.
ജനലിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന പ്രഭാതവെളിച്ചത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തെളിച്ചം ഉള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
മനസ്സിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ വലിയ ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെ ഒരു പുതുതുടക്കം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ കൈയെത്തിച്ച് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫോണെടുത്തു. ഹൃദയമിടിപ്പോടെ നോക്കിയെങ്കിലും സാമിന്റെ മെസ്സേജുകൾ ഒന്നും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.