വക്കച്ചന്റെ ചിന്തകൾ കൂടുതൽ വികൃതമായി.
നതാഷയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരവും അവളുടെ ആ പ്രൗഢിയുള്ള നടപ്പും അയാളുടെ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു.
പണം കൊടുത്താലും ആ വീഡിയോ നശിപ്പിക്കാൻ അയാൾക്ക് ഉദ്ദേശ്യമില്ലായിരുന്നു.
വക്കച്ചൻ: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “പണം മാത്രം പോരാ ഡോക്ടറേ… ആ പരുക്കൻ ചെക്കന് നീ കൊടുത്തത് എനിക്കും വേണം.
നിന്നെക്കൊണ്ട് ഈ വീഡിയോ കാണിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, തന്റേടത്തോടെ നടക്കുന്ന നിന്നെ എന്റെ ഈ മുഷിഞ്ഞ കട്ടിലിൽ കിടത്തി എനിക്ക് പണ്ണണം….!!
നിന്റെ ആ തരിപ്പും പിടച്ചിലും എനിക്ക് നേരിട്ട് കാണണം.!!
ആ ചെക്കൻ ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ വന്യമായി നിന്നെ ഞാൻ പൊക്കിയടിച്ചു ഭോഗിക്കുമ്പോൾ നീ എന്നെ
‘വക്കച്ചാ…… ‘ എന്ന് നിലവിളിക്കും. അന്നേ എന്റെ പക തീരൂ…..!!”
വക്കച്ചൻ ആവേശത്തോടെ തന്റെ കൈകൾ മുറുക്കി.
അതേസമയം, വീട്ടിൽ മാത്യുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അശുഭലക്ഷണം മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വായുവിൽ അലിഞ്ഞുപോയിട്ടില്ലെന്നും, അത് ആരോ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്നുമുള്ള ആ പേടി അവളെ ഉറക്കമില്ലാത്തവളാക്കി.
അന്ന് രാത്രി വൈകിയും ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ കാർ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ വക്കച്ചൻ ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ പതുങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ഓരോ തവണ ഗേറ്റ് തുറക്കുമ്പോഴും നതാഷയുടെ ആ ആഡംബര കാർ വരുമെന്ന് അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചു.