Posted by
നതാഷ: “എനിക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല സാം… സോറി. ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ ചതിക്കുകയാണ്. ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ ഉള്ളം കത്തുന്നു. ഇനിയും ഇത് തുടരാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല സാം… പ്ലീസ്, എന്നെ വിട്ടേക്കൂ. സോറി…”
ആ മെസ്സേജ് വായിച്ച സാം ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ വിജയാരവമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ഭയപ്പെടുന്നു, അവൾ പിന്മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നു…..അതിനർത്ഥം അവൾ സാമെന്ന വലയിൽ പൂർണ്ണമായും കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നാണ്.!!
സാം: “ചതി… അതൊരു മനോഹരമായ വാക്കാണ് നതാഷാ.!!
നീ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും എന്റെ ഈ ക്യാൻവാസിൽ നിന്നും നിനക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ കഴിയില്ല.
നിന്റെ ശരീരം മാത്യുവിനൊപ്പമാണെങ്കിലും നിന്റെ ശ്വാസം ഇപ്പോഴും എന്റെ സ്റ്റുഡിയോയിലെ ഈ ചായമണങ്ങളിലാണ്.”
സാം ഫോൺ മാറ്റിവെച്ച് ക്യാൻവാസിലെ നതാഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അല്പനേരം അങ്ങനെതന്നെ ഇരുന്നു.
അവൾ വരും. ഇന്നു രാത്രിയല്ലെങ്കിൽ നാളെ…അതുമല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു ദിവസം… അവൾക്ക് വരാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി മാത്യു വിന്റെയും നതാഷ യുടെയും വീട്ടിൽ പുറത്തുനിന്ന് ഓർഡർ ചെയ്ത ഭക്ഷണത്തിന്റെ മണം വീടാകെ പടർന്നിരുന്നു.
ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ ഭക്ഷണം നിരത്തിവെക്കുമ്പോഴാണ് മാത്യുവിന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നായിരുന്നു ആ കോൾ.
മാത്യു: “ശരി… നാളെ വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണിക്ക് ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും. പ്രിപ്പറേഷൻസ് എല്ലാം നോക്കിക്കോളൂ.”