Posted by
”നക്ഷത്രാ!”
വിഷ്ണുവിന്റെ ഗർജ്ജനം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.
“എഴുന്നേൽക്കടി അവിടുന്ന്! നീ ആരാണ്? നീ എന്റെ നക്ഷത്രയല്ല. എന്റെ നക്ഷത്ര ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ല!”
അവൾ പതുക്കെ തല തിരിച്ച് വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ പരിഹാസം മാത്രമായിരുന്നു.
“എന്താ വിഷ്ണൂ… നിനക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ സുഹൃത്തിന് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ കണ്ടില്ലേ കള്ളൻ ത്രില്ലടിച്ചു നില്കുന്നെ .”
അവൾ ചിരിച്ചു….
കിരൺ വിഷ്ണുവിനെ ദയനീയമായി നോക്കി. അവൻ നിരപരാധിയാണെന്ന് അവനറിയാം, പക്ഷേ നക്ഷത്രയുടെ ഈ അമാനുഷികമായ നീക്കങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ തളർന്നുപോയി. വിഷ്ണുവിന് ആ മുറിയിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ഒരേസമയം തകർന്നു വീഴുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ കഠിനമായ വേദന അവന്റെ ഉള്ളിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. ആ ചുവന്ന വസ്ത്രത്തിൽ നിൽക്കുന്ന രൂപം തന്റെ ജീവിതത്തെ തന്നെ പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.
വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയം വെട്ടിമുറിക്കുന്ന ആ നിമിഷങ്ങൾ വല്ലാത്തൊരു ഭീകരതയോടെയാണ് കടന്നുപോയത്. തന്റെ കൺമുന്നിൽ നടക്കുന്നത് സത്യമാണോ അതോ ഏതെങ്കിലും ദുസ്വപ്നമാണോ എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.
തകർന്നടിയുന്ന ഹൃദയം
കിരണിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് നക്ഷത്ര വിഷ്ണുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം വന്യമായ ആനന്ദമുണ്ടായിരുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം ദേഷ്യത്തിന് വഴിമാറുന്നതിന് മുൻപേ, അവൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് സംഭവിച്ചു.