വാക്കുകളിലൂടെ തന്നെ കാണിച്ചു…
“തെറ്റ് മുഴുവനും നിന്റെ ഭാഗത്തല്ല…”
ഞാൻ പറഞ്ഞു…
“എല്ലാം തുടങ്ങിവച്ചത് ഞാനാണ്…
നീ എല്ലാം തുറന്നുപറഞ്ഞിരുന്നു…
എന്നെ വിലക്കിയിരുന്നു…”
“എന്നിട്ടും എന്തോ ഒരു ഭ്രാന്തിന്റെ പുറത്ത് ഞാൻ എടുത്ത തെറ്റായ
ഒരു തീരുമാനം…”
“നീ എനിക്കും പൊറുത്തുതരണം…”
“നീ പറഞ്ഞതുപോലെ നമുക്ക ഇതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നമായി മറക്കാം…
ഇനി ഈ കാര്യത്തെപ്പറ്റി ഒരു ചർച്ചയും
വേണ്ട…”
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ
നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു…
ഞാനും അവൾക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരി മടക്കിനൽകി…
അതിനുശേഷം നമ്മുക്കിടയിൽ
കൂടുതൽ സംസാരങ്ങളൊന്നും
ഉണ്ടായില്ല…
ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം— സമാധാനത്തോടെയും
സന്തോഷത്തോടെയും
നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി…
അവളുടെ മനസ്സിലെ അടങ്ങാത്ത സന്തോഷം അറിയിക്കാൻ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ അവൾ എന്റെ മുഖം ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടി…
സ്വന്തം ഭാര്യയാണെങ്കിലും— ഒരു ആഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഒരു പെണ്ണിന്റെ
ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ചുംബനങ്ങളുടെ നനവും അറിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ശരീരം
എന്തിനൊക്കെയോ വേണ്ടി തിടുക്കം കൂട്ടി…
എങ്കിലും ഞാൻ സംയമനം പാലിച്ചു…
അന്ന് നമ്മൾ തമ്മിൽ കളി ഒന്നും നടന്നില്ല…
ഷബീന ഒരുപാട് ചുംബനങ്ങൾ
നൽകിയെങ്കിലും— ഒരെണ്ണം പോലും
ഞാൻ തിരിച്ചു നൽകിയില്ല…
എന്തോ എല്ലാം പറഞ്ഞുതീർത്തിട്ടും,
ആ നിമിഷം തന്നെ പഴയതുപോലെ
ആകാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല…
ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും— നമ്മൾ ആണുങ്ങൾക്ക് ഒരു വിലയുണ്ടല്ലോ…?