Posted by ശബ്ദങ്ങളിലൂടെ മാത്രം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു…
തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതിരിക്കാൻ
എന്റെ മുഴുവൻ ആത്മനിയന്ത്രണവും ഞാൻ ഉപയോഗിച്ചു— അതിൽ അത്ഭുതകരമായി ഞാൻ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു!!
അൽപം കഴിഞ്ഞ് വെട്ടം അണഞ്ഞു…
ഷബീനയും കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു —
എനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞ് തന്നെ…
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ നിശബ്ദം മാത്രം.
പതിവുപോലെ…!!
“സോറി…”
പെട്ടന്ന് എന്നെ തീർത്തും അമ്പരപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഷബീനയുടെ വായിൽ നിന്നു
ആ ഒരു വാക്ക് പുറത്തേക്ക് വീണു…
കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഇത്ര വർഷത്തിനിടയിൽ
ഒരുപക്ഷേ ആദ്യമായിട്ടായിരിക്കും
അവളുടെ വായിൽ നിന്ന്
“സോറി” എന്നൊരു വാക്ക്
ഞാൻ കേൾക്കുന്നത്. (അതും ഇത്ര സാധാരണമായ സ്വരത്തിൽ)
ഞാൻ ഒന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല…
എന്റെ മറുപടിക്കായി കാത്ത്
ഷബീനയും നിശബ്ദമായി തന്നെ കിടന്നു— എനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞ് തന്നെ!
അൽപം കഴിഞ്ഞ് അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു— “സോറി… പറ്റിപ്പോയി…
ഒന്നും വേണമെന്ന് വിചാരിച്ച് ചെയ്തതല്ല… പക്ഷേ…
അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചു പോയി…”
വൗ… എത്ര സിംപിൾ!!!
മൗനം തുടരുമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും
പിടിത്തം വിട്ട എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും ആ വാക്കുകൾ കളിയാക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ പുറത്തേക്ക് ചാടി…
“കളിയാക്കിയതാണോ…?”
നേരത്തെ സൗമ്യമായി മാപ്പ് പറഞ്ഞിരുന്ന ഷബീനയുടെ സ്വരത്തിൽ
ഇപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ രൂക്ഷത കയറി വന്നിരുന്നു…
“ഹേയ്…”
അതിനും ഞാൻ അതേ കളിയാക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ തന്നെയാണ് മറുപടി കൊടുത്തത്!