“അത് ഞാൻ ഏറ്റു..?”
“എന്ത് പൂട്ടുന്നതോ..?”
“അയ്.. അതല്ല..അവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഞാനേറ്റു എന്ന്..!”
“മ്മ്..!
“പിന്നെ മൊതലാളി..!”
അവൻ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് രഹസ്യം ചോദിക്കുന്ന മട്ടിൽ നിന്നു.
“എന്താടാ..?”
“അല്ല.. അവളിപ്പോ എങ്ങനെയാ..? മൊതലാളിക്ക് കിട്ടിയോ..?”
“ടാ..ടാ.. വെറുക്കപ്പെട്ടവനെ.. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ നിന്നോട് അവളെ കുറിച് ചിന്തിക്കേണ്ടെന്ന്..”
മാധവന് അവന്റെ ചെവിയിൽ കിഴുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഔ.. മൊതലാളി.. വിട്…”
“നീ പോകാൻ നോക്ക്..”
“എങ്കിലും പറയ് മൊതലാളി.. കേൾക്കാനൊരു ആകാംഷ.. കൂടെ പൊറുപ്പിക്കുവാണോ..?”
“നീ അതൊന്നും അറിയേണ്ട..”
“ഹ.. പറയ്.. മൊതലാളിക്ക് ഇങ്ങനെ എത്ര അവളുമാരെ കിട്ടുന്നതാ.. എല്ലാം ഞാനും അറിയുന്നതല്ലേ..”
“ഹൊ.. മെല്ലെ പറയെടാ… അവരാതി..”
മാധവൻ അവന്റെ പുറം കഴുത്തിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തള്ളി നീങ്ങി.
“പറ മൊതലാളി..”
“എടാ നാവിനു എല്ലില്ലാത്തവനെ.. എല്ലാരേം പോലെയൊന്നുമല്ല അവള്. നീ വേണ്ടത്തീനമൊന്നും ചിന്തിച്ചു കൂട്ടേണ്ട.. നല്ല ഇടി മേണിക്കും..”
“ആഹ അപ്പൊ അവളെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. അല്ലേ.. വെച്ചോണ്ടിരിക്കുവാണേൽ എനിക്കും..”
“ടാ…”
ലോറെൻസ് പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ മാധവൻ തല്ലാനോങ്ങിയതും അവൻ മുന്നിലേക്കോടി നിന്നു.
“ഞാൻ ആരോടും പറയുവൊന്നുമില്ല..”
“ആ നാക്ക് ഞാൻ പിഴുതും..”
“ഓ..”
മുഖം കോട്ടി പിടിച്ച് ലോറെൻസ് വഴിയിലേക്ക് നടന്നു.
തൃക്കാവടി അവരാതി മൈരൻ..!!
പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് മാധവൻ, ഒന്ന് ചുറ്റിലും നോക്കി തിരികെ വീട്ടിലേക്കു കയറി.