അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

Posted by

മാധവൻ ഉയർന്നു.

“തിടുക്കം എനിക്കല്ല.. ദേ ഇതിനാ..”

കൈകൾ കുത്തി ഉയർന്ന മാധവന്റെ അരയിലെ ഷഡിയിൽ മുഴച്ച വണ്ണത്തെ തന്റെ പൂർമുഖത്ത് കാണിച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.

“അമ്പടി..!”

“പിന്നെ.. കുത്തി നോവിക്കുകയല്ലേ എന്നെ..”

“എങ്കി ഒളിപ്പിക്കാമല്ലേ..?”

“ഉം..”

വേണമെങ്കിൽ മതിയെന്ന ഭാവത്തിൽ, കുറുമ്പോടെ അവൾ മൂളിക്കൊണ്ട് മുഖം ചെരിച്ചു. അശ്വതിയുടെ ഈ ഇണക്കവും ചിണുക്കവും ഇതുപോലെ അനുഭവിച്ചറിയുമ്പോൾ ആ നിമിഷങ്ങളെ വീണ്ടും അയാൾക്ക് അവിശ്വസനീയമായി.

അശ്വതി തന്നെയാണോ ഇത്..!!

ഇവളിപ്പോ തന്റെ ഭാര്യയായത് പോലെയാണ് പെരുമാറ്റവും സംസാരവും. അയാൾ ഉറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അശ്വതിയെ ഇനി പ്രസാദിന് കിട്ടാൻ പോകുന്നില്ലെന്നത്.

ശരീരത്തിന്റെ കൂടെ മനസ്സും അവൾ തനിക്ക് തന്ന് കഴിഞ്ഞത് പോലെ..!

വളരെയധികം സന്തോഷത്തോടെ അയാൾ അവൾടെ ചിണുങ്ങി നിൽക്കുന്ന കവിളിൽ കിള്ളി.

“അച്ചൂ..”

അവൾ നോക്കിയില്ല..

“എടി അച്ചൂ..”

“ഉം..”

“ഒരാഗ്രഹം സാധിക്കെടി..”

“എന്ത്..?”

ആകാംഷയോടെ അവളുടെ മിഴികൾ ചലിച്ചു.

“വാ എണീക്ക്..”

അയാൾ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അനുസരണയോടെ അവളും.

“എടി..ബെഡിൽ കയറി മുട്ടുകൾ കുത്തി കുനിഞ്ഞു നിൽക്ക്..”

“ശോ..അതെന്തിനാ..”

“നിക്കെടി..”

“ശ്..”

മുലകൾ കുലുക്കിയുള്ള അനക്കത്തോടെ അവൾ ബെഡിൽ കാൽ മുട്ടുകൾ കുത്തി മണങ്ങി. അയാളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇരു കൈകളും കുത്തി നിന്നു.

“ഇങ്ങനെയോ..?”

കഴുത്തിനു വശത്തേക്ക് ഊർന്നു വീണ മുടിയിഴകളെ താഴേക്ക് തഴുകി നിർത്തി ക്കൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു.

“കുറച്ചു കൂടി മണങ്..”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *