കാര് രാത്രി വെളിച്ചത്തിലൂടെ മുമ്പോട്ട് നീങ്ങി.
“പിന്നെ അച്ചായാ,”
അവള് അയാളുടെ തോളില് പിടിച്ചു.
അയാള് അവളെ നോക്കി.
“ഞാന് അവനു പിടിച്ച് അടിച്ചു കൊടുക്കുമ്പം ഇന്നാളത്തേപ്പോലെ അച്ചായന് എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ വേണം കേട്ടോ..മാറിയൊന്നും ഇരുന്നേക്കരുത്…എന്നാലേ എനിക്ക് സേഫ്റ്റിയും കംഫര്ട്ടും ഫീല് ചെയ്യൂ…”
“പിന്നല്ലാതെ,”
അയാള് ഉറപ്പ് കൊടുത്തു.
“നിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടാവും ഞാന്,”
“ക്രിസ്റ്റിയോട് ഞാന് പറയാം,”
സെലിന് തുടര്ന്നു.
“ഇന്നാളെത്തെക്കാളും കൊറച്ചും കൂടെ അടുത്ത് അച്ചായനെ ഇരുത്താന്,”
ക്രിസ്റ്റിയുടെ വീടിനോട് അടുക്കുന്തോറും അടുത്തുള്ള വീടുകളില് നിന്നും അവരുടെ വില പിടിച്ച കാറ് കാണാന് പലരും പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നത് അവര് കണ്ടു.
അടുത്തുള്ളവരുടെ കണ്ണില് പെടാതെ അവര് ക്രിസ്റ്റിയുടെ വീടിനു വെളിയില്, റോഡ് സൈഡില് കാര് നിര്ത്തി.
അവര് പിന്നെ ഗേറ്റ് തുറന്ന് വീടിന്റെ കോമ്പൌണ്ടിലേക്ക് കയറി.
കതകില് മുട്ടി.
“അകത്ത് വേറെ ആരോ ഉണ്ടല്ലോ അച്ചായാ,”
ഉള്ളിലേക്ക് കാതോര്ത്ത് സെലിന് സംശയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവര് പരസപ്പരം നോക്കി.
ക്രിസ്റ്റി തനിയെ ഉണ്ടാവും എന്ന് കരുതിയത് അസ്ഥാനത്തായി എന്ന് അവര്ക്ക് തോന്നി.
“ആരാ?”
അകത്ത് നിന്ന് പെട്ടെന്ന് അവര് ക്രിസ്റ്റിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.
സെലിന് ഭര്ത്താവിന്റെ കയ്യില് പതിയെ പിച്ചി.
“ഡാനിയേല്…ഡാനീടെ പപ്പയും മമ്മിയുമാ…”
ഫിലിപ്പ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
കതക് തുറക്കപ്പെടുന്ന ശബ്ദം കേള്ക്കാന് തുടങ്ങി.