Posted by അത് പറഞ്ഞ് അയാള് കണ്ണുകള് തുടയ്ക്കുന്നത് അവള് കണ്ടു.
“അച്ചായാ വെഷമിക്കാതെ…”
അവള് അയാളുടെ തോളില് പിടിച്ചു.
“ഈശോയോട് ഏറ്റു പറഞ്ഞ ഒരു തെറ്റ് എന്റെ ഭാഗത്തും ഉണ്ട്…അച്ചായനും അത് ക്ഷമിച്ചാ എനിക്ക് വീണ്ടും നല്ല ഭാര്യയായി, നല്ല അമ്മയായി മാറാം…”
ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അയാള് അവളെ നോക്കി.
“എന്നത്?”
അയാള് ചോദിച്ചു.
“അച്ചായാ ഇപ്പം കൊറേ നാളായില്ലേ, ക്രിസ്റ്റിടെ വീട്ടില് വെച്ച് അതൊക്കെ നടന്നിട്ട്?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“അത് കഴിഞ്ഞ് എനിക്കും ഏതാണ്ട് എന്തൊക്കെയോ, അച്ചായന് പറഞ്ഞ പോലെ മേത്ത് അവിടേം ഇവിടേം ഒക്കെ എന്തോ ഒരു തരിപ്പും പെടച്ചിലും ഒക്കെ…അവന്റെ മുഴുത്ത് നീണ്ടു തടിച്ച ആ സാധനം മനസ്സീന്ന് അങ്ങ് പോകുന്നില്ലാരുന്നു…പച്ചക്കറി മേടിക്കാന് കടേല് പോയപ്പം മുഴുത്ത വഴുതിനങ്ങ കണ്ടപ്പം അവന്റെ സാധനം എനിക്ക് ഓര്മ്മ വന്നിച്ചായാ…അവനെന്റെ മൊലേ പിടിച്ചതും കുണ്ടിയേ അമക്കി ഞെക്കീതും ഒക്കെ എപ്പഴും ഓര്ത്ത് ഭയങ്കര തരിപ്പിം ഏതാണ്ടൊക്കെയോ എനിക്കും വന്നാരുന്നു…”
ഫിലിപ്പ് അവളുടെ വാക്കുകള് കണ്ണുകള് മിഴിച്ച് കേട്ടിരുന്നു.
“അങ്ങനെയൊന്നും പാടില്ലാരുന്നു…”
അവള് തുടര്ന്നു.
“ആരാ ഞാന്? അച്ചായന്റെ ഭാര്യ. ഡാനീടെ മമ്മി, എന്നിട്ട്? ദൈവം ഒരിക്കലും പൊറുക്കുകേലാത്ത ആ തെറ്റ് ചെയ്തില്ലേ ? അതില് ഇച്ചിരെ എങ്കിലും സുഖം തോന്നിയെങ്കില് അത് മഹാ തെറ്റല്ലേ അച്ചായാ? ആ തെറ്റ് ഞാന് ദൈവത്തോട് കരഞ്ഞു പ്രാര്ത്ഥിച്ച് മനസ്താപപ്പെട്ടു. അവന്റെ സാധനം പിടിച്ച് അവനെ സുഖിപ്പിച്ച കാര്യം ഓര്ത്തിട്ടിപ്പോള് എനിക്ക് അറപ്പും വെറുപ്പുമാ… എനിക്ക് പഴയ ആ വിശുദ്ധി തിരിച്ചു കിട്ടി… പക്ഷെ അച്ചായനും കൂടി ക്ഷമിച്ചാലേ അത് പെര്ഫെക്റ്റ് ആകത്തുള്ളൂ…ക്ഷമിക്കില്ലേ അച്ചായാ എന്നോട്?”