Posted by മകന്റെ മുഖം സുഖത്താൽ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നതും, കണ്ണുകൾ തന്റെ കണ്ണുകളെ കോർത്ത് സുഖപാരമ്യത്തിൽ കൂമ്പി മറിയുന്നതും, ഒപ്പം തന്റെയുള്ളിൽ അവന്റെ ബീജപ്പുഴ പൂക്കുറ്റിപോലെ ചീറ്റിത്തെറിയ്ക്കുന്നതും അവളിൽ ഓളങ്ങൾ ഉയർത്തി.
തിരമാലപോലെ ഉയർന്നുവന്ന സുഖങ്ങളുടെ ആ ഓളങ്ങളിൽ ആടിയുലഞ്ഞ്, ഒഴുക്കിൽ ചാഞ്ഞ്, അരക്കെട്ട് മെല്ലെ മെല്ലെയിളക്കി, ആയിഷ മകന്റെ നെഞ്ചിലേക്കമർന്നു.
അവന്റെ മുഖം നിറയെ ഉമ്മകളാൽ മൂടി.
കിതയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
തേനൊഴുകുന്ന നാവുകൾ തമ്മിൽ മധുരം പകർന്ന് അലിഞ്ഞു.
ഉമ്മ-മകൻ രക്തത്തിൽ നിന്നൂറിയ സ്വേദബിന്ദുക്കൾ സാവധാനം തണുപ്പിന്റെ ആവരണങ്ങളായി മാറി.
മിഴികൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു.
ഇക്കാടെ അനുവാദം തനിയ്ക്ക് വേണ്ട.
ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി, താൻ തനിയേ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.
‘ആസിഫിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിച്ചു വളർത്തും!’ എന്നവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
***
ഉമ്മാടേം മോന്റേം രതിസ്വരങ്ങൾ കേട്ട് ഉണർന്ന് വീണ്ടും ഉറക്കം വരാതെ കിടന്നപ്പോൾ, നിശയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അടുത്ത് മുറിയിൽ നിന്നുള്ള കളങ്കമില്ലാത്ത സംഭാഷണങ്ങൾക്ക്, പതിവുപോലെ കാതോർത്ത് കിടക്കുകയായിരുന്നു നബീസ.
അവരുടെ ഓരോ രതിയും നബീസയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ താനും വാപ്പായുമായുള്ള രക്ത രതിയുടെ തനിയാവർത്തനങ്ങളാണ്.
‘അപ്പോ ആയിഷ സമ്മതിച്ചു, അല്ലേ? നന്നായി! ഒരു പേരക്കുട്ടീം കൂടെ ആവൂല്ലോ. ഒരു മോളായാൽ മതിയായിരുന്ന് ന്റെ റബ്ബേ…. ഈ വീട്ടിൽ ആദ്യമായി ഒരു പെൺകുഞ്ഞ്!. ന്റെ റബ്ബേ, തന്നേക്കണേ…’
നബീസ മനസ്സു നിറഞ്ഞ് പ്രാർത്ഥിച്ചു.