“ഉമ്മാ…നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ കുട്ടി വരുമ്പോ ഉമ്മാക്ക് അത്രേം വയറുണ്ടാകോ?”ഉമ്മാടെ കവിളുകൾ കൈക്കുമ്പിളിൽ ആക്കി, കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയുള്ള ആ ചോദ്യത്തിനൊപ്പം, ആസ്വർഗ്ഗത്തിനുള്ളിൽ മകന്റെ കുണ്ണ വെട്ടിവിറച്ചു; താൻ അക്ഷമനാണ് എന്ന് പറയുമ്പോലെ!
അവന്റെ കൈകൾ ഉമ്മാന്റെ ചന്തികളിൽ അമർന്ന് തന്നിലേയ്ക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തി.
അത് തന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ വാതിൽ ക്കൽ എത്തുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു!
ആയിഷ മകന്റെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ആ നെഞ്ചിൽക്കിടന്നു.
പെട്ടെന്ന് ഒരു മറുപടി നൽകാൻ ആയിഷക്ക് ആയില്ല; ആവുകയും ഇല്ല!
‘ഇതിനിപ്പോ ഇക്കാടെ മറുപടി എന്താവുമോ, ന്റെ റബ്ബേ! സത്യത്തിൽ, ഇവൻ നിക്കാഹിന്റെ അന്നു പറഞ്ഞതും കാര്യമായിട്ടായിരുന്നു. ഞാൻ കരുതിയത് കുറെ പ്രാവശ്യം പണ്ണിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആ പൂതി മാറിക്കോളും എന്നാണ്! ഇതിപ്പോ ഇവൻ കാര്യമായിട്ടാണ്…’
“മോൻ കാര്യമായിട്ടാണോ പറയുന്നത്? ഉമ്മാന്റെ വയറ്റിലുണ്ടാക്കണോന്ന്?”
“ഉമ്മാ… വെറുതെ വയറ്റിലുണ്ടാക്കാനല്ല. എനിയ്ക്ക് നമ്മുടെ കുട്ടികൾ വേണം. ഒന്നു പോരാ ഉമ്മാ…. രണ്ടുപേരെങ്കിലും വേണം.”
“പറയാൻ വളരെ എളുപ്പാ. അനുഭവിക്കേണ്ടത് ഞാനല്ലേ?”
“ഇല്ലുമ്മാ… ഞാൻ എന്നും, എന്നും ന്റെ ഉമ്മാടെ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടാവും. ഉമ്മാ… സത്യം.”
“മ്മ്… ഇത്ര ധൃതിയായോ? ഉപ്പാനോട് പറയണ്ടെ?”
“ഉപ്പാ സമ്മതിയ്ക്കും. ഉറപ്പാണ്.”
“എന്താ ഇത്ര ഉറപ്പ്? ഞാൻ ശരിക്കും ഇക്കാടെ ഭാര്യയല്ലേ?”
“ഉമ്മാ ന്റേം ഭാര്യല്ലേ? ഇതുവരെ എല്ലാത്തിനും ഉപ്പാടെ സമ്മതോം ഉണ്ട്. അപ്പോ പിന്നെന്താ? ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ. അവര് വലുതാവുമ്പോളേയ്ക്കും, എന്റെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ് ജോലീം ആകും. പോരെ? അപ്പോ ഞാൻ ഉപ്പാനേം, ഉമ്മാനേം, കുട്ടികളേം, വെല്യുമ്മാനേം ഒക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. പ്രോമിസ്.”