വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു.
***
“എന്തായി? അവനിഷ്ടപ്പെട്ടതുതന്നെ ബുക്ക് ചെയ്തൊ?”
“അതേ ഉമ്മാ. അവന്റെ സെലക്ഷനല്ലേ.”
“പിന്നല്ലാതെ, എന്റെ വെല്യുമ്മാ. ഞാൻ വെല്യുമ്മാനേം കേറ്റി ഒരു പോക്കുണ്ട്.”
“ആദ്യം നെന്റെ ഉമ്മാനെ കേറ്റി കൊതി തീർക്ക്. അഷറഫിന് അതു പറ്റിയില്ല. അവന് ഓടിക്കാനറിയാം. നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ അവനും ഓടിച്ചോളും. അപ്പോ നീ തമ്മിത്തല്ലാതിരുന്നാൽ മതി.”
ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ നബീസ പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ, ആ പാവം ഉമ്മായ്ക്കും മോനും അത് മനസ്സിലായില്ല.
“ഇല്ല വെല്യുമ്മാ. ഉപ്പാല്ലേ വാങ്ങിത്തരണത്. അപ്പോ ഉപ്പാക്ക് ഓടിക്കാൻ എന്റെ അനുവാദം എന്തിനാ?”
“മ്മ്… എന്നാൽപ്പിന്നെ കൊഴപ്പോന്നും പറ്റാതെ, സൂക്ഷിച്ച് കേറി നടക്കാൻ പഠിക്ക്.”
“ശരി വെല്യുമ്മാ…”
***
“ഇക്കാ, ഇന്ന് ഞങ്ങള് ഡോക്റ്ററേം കണ്ടാരുന്ന്.”
“എന്നിട്ട്?”
“ഇനി കൊഴപ്പോല്ല. ഇക്കായ്ക്ക് ഇനി കുട്ടികൾ എപ്പൊ വേണോന്ന് തോന്നുമ്പ മാറ്റിയാൽ മതി.”
“അപ്പൊ പുതുമണവാട്ടി ഉമ്മാക്കും, പുതിയാപ്ള മോനും എത്ര വേണേലും പണ്ണാം, അല്ലെ?”
“ഇക്കായ്ക്ക് കാണുകേം ചെയ്യാല്ലോ.”
“വേണം മുത്തേ. ഇന്നത്തെ കളി തൊടങ്ങുമ്പ വിളിയ്ക്ക്. പുതിയാപ്ള എവിടെപ്പോയി?”
“അവനോട് കളിയ്ക്കാൻ പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞ്. പിന്നെ ഹോംവർക്കെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വന്നാൽ മതീന്ന് പറഞ്ഞ്.”
“അതുമതി. എപ്പോളുമായാ മടുക്കും. പിന്നെ, ഉമ്മാനെ സൂക്ഷിക്കണം. ആളു പുലിയാണ് എല്ലാം കണ്ടുപിടിയ്ക്കും.“
“മ്മ്…”
***
“ആസിഫേ..”
“മ്മ്… ങ് ഹ്… ഉപ്പാ”
“നിന്റെ പുതുമണവാട്ടി ഉമ്മാടെ പൊതിയ്ക്കൽ എങ്ങനുണ്ട്?”