Posted by എല്ലാ പേപ്പർ വർക്കുകളും തീർത്ത്, അവർ ഉപ്പാനെക്കൊണ്ട് ഫണ്ട് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്യിച്ചു.
“പുതിയാപ്ളയ്ക്ക് പെണ്ണിന്റെ വീട്ടീന്നുള്ള സമ്മാനം.”
ആസിഫിന്റെ ഫോണിൽ വന്ന, ലവ് ഇമോജി ചേർന്ന അഷറഫിന്റെ മെസ്സേജ് കണ്ട് രണ്ടുപേരും ഞെട്ടി.
ഉമ്മാടേം മകന്റേം മുഖം ചുവന്നു.
ആസിഫിന് സന്തോഷംകൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി, ഉമ്മാനെ അവിടെ വെച്ചുതന്നെ കെട്ടിപ്പിടിയ്ക്കാൻ തോന്നി.
ഒട്ടും മടിച്ചില്ല. അവൻ ഉമ്മാനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കവിളുകളിൽ ഓരോ ഉമ്മകൾ നൽകി.
അവന്റെ സന്തോഷം കണ്ട്, ആയിഷ തിരികെ അവനും കവിളത്ത് ഉമ്മ കൊടുത്തു.
ആ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ കണ്ടുനിന്ന സെയിൽസ് ടീമും പുഞ്ചിരിതൂകി നിന്നു.
മാതാപിതാക്കൾ ബുള്ളറ്റ് വാങ്ങിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ, യുവാക്കളുടെ ഇത്തരം സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ അവർ പലപ്പോഴും കാണാറുള്ളതാണല്ലോ!
ആ സന്തോഷവുമായി അവർ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി.
***
‘വന്ദനാ മദർ ആന്റ് ചൈൽഡ് ഹോസ്പിറ്റൽ’
“ഇവിടെ നിർത്ത്.” ആയിഷ മകനോട് പറഞ്ഞു.
അവൾ നേരത്തേ തന്നെ ഈ ഹോസ്പിറ്റൽ നോക്കിവെച്ചിരുന്നു.
ആ ഹോസ്പിറ്റൽ കോമ്പൗണ്ടിൽ വണ്ടിനിർത്തി രണ്ടുപേരും ഇറങ്ങി.
“എന്താ ഉമ്മാ ഇവിടെ?” അവൻ തിരക്കി.
“എല്ലാം പിന്നെ പറയാം. നീ വാ…” ആയിഷ റിസപ്ഷനിലേയ്ക്ക് നടന്നു.
റജിസ്ട്രേഷൻ ഫോർമാലിറ്റികൾ തീർത്ത്, നമ്പർ വാങ്ങി അവർ, ‘ഡോ. വന്ദന എസ്. മേനോൻ, എംബിബിഎസ്, എംഎസ് (ഗൈനക്കോളജി)’ എന്ന ബോർഡിനു മുമ്പിലെ കസേരകളിൽ ഇരുന്നു.
ആസിഫ് ചുറ്റും നോക്കി. കുറേ സ്ത്രീകളും കുറച്ചു പുരുഷന്മാരും അവിടെ പല വാതിലുകൾക്കു മുമ്പിൽ കസേരകളിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്.