Posted by “ശരി വെല്യുമ്മാ…” ആസിഫ് ചമ്മലോടെ ഞരങ്ങി.
“എന്നാ എഴുന്നേല്ക്ക്.” നബീസ പുഞ്ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ ചാരി തിരിഞ്ഞു നടന്നു!
“ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് മുറിയിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഉണർന്നപ്പോൾ ഒമ്പതുമണി! ഉമ്മാനോട്, ഇന്നലെ നമ്മൾ, നീ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ സിനിമ വെച്ചത് കണ്ടിരുന്ന് ഒരുപാട് വൈകിയാണ് ഉറങ്ങിയതെന്നാ പറഞ്ഞേ. അതാ…” കണ്ണുമിഴിച്ച് ചോദ്യഭാവത്തിൽ തന്നെ നോക്കിയ മകനോട്, ആയിഷ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.
ആസിഫ് മെല്ലെ തല കുലുക്കി.
രണ്ടുപേരുടെയും ഞെട്ടൽ മാറിയിരുന്നില്ല.
മകന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ നല്കി, ആയിഷ അവന്റെ കൈകൾ മെല്ലെ വിടർത്തി എഴുന്നേറ്റു.
‘അവന്റെ പുതപ്പ് മാറിക്കിടക്കാതിരുന്നത് നല്ല ഭാഗ്യം, എന്റെ റബ്ബേ. അല്ലേൽ പേരക്കുട്ടീടെ കമ്പി കണ്ട് വെല്യുമ്മ ഞെട്ടിയേനെ.’ അവളോർത്തു.
വെല്യുമ്മയ്ക്ക് രാവിലെ അതു കണ്ടിട്ടു ഞെട്ടൽ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലെന്നും, വെല്യുമ്മാടെ വാപ്പായ്ക്ക് പേരക്കുട്ടീടെ കുണ്ണയേക്കാൾ നീളവും, ഇരട്ടി വലുപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും, അങ്ങനെയാണ് അവർക്ക് മോൻ അഷറഫ് ഉണ്ടായതെന്നും, ആയിഷ എന്ന ഈ ഉമ്മാന് അറിയില്ലല്ലോ, അല്ലേ?
പിന്നെ, നമ്മളാരും ഒരിക്കലും അത് പറയുകേമില്ലല്ലോ! ഹഹഹ…
“ഉമ്മാനേം കേറ്റി ഓടിയ്ക്കണേൽ ഇത്രേം ഒന്നും കഴിച്ചാൽ പോരാ. അത് മുഴുവൻ കഴിയ്ക്കണം. പിന്നെ, ഉമ്മേം മോനും കൂടി രാത്രി വെളുക്കുവോളം സിനിമാ കാണണ്ട. അതൊക്കെ ക്ലാസ്സില്ലാത്തപ്പോൾ മതി. ബൈക്കും രാത്രി സിനിമേം ഒക്കേക്കൂടെ പഠിത്തം ഒഴപ്പിയാൽ ഞാൻ അഷറഫിനോട് വിളിച്ചു പറയും.”