വെല്യുമ്മ വന്ന് പുതപ്പിച്ചകാര്യം അപ്പോൾ പറയാൻ ആയിഷക്ക് മനസ്സുവന്നില്ല. അവൻ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിൽ അതൊരു വലിയ കാര്യമായി അറിയിക്കണ്ട.
പെട്ടെന്ന് അവൻ ഉമ്മാനെ വലിച്ച് കട്ടിലിലേക്കിട്ട് മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്, കവിളത്ത് ഉമ്മവെച്ചു.
“എന്റെ മുത്ത് ഉമ്മാല്ലേ… ഇത്തിരി നേരം കൂടെ കെടക്കട്ടേ… ഉമ്മേം കിടക്ക്. ക്ഷീണം മാറട്ടെ.” ആസിഫ് ഉമ്മാനെ കൈകൾ ചുറ്റി പുതപ്പിനടിയിലേയ്ക്ക് വലിച്ചു.
“വിട് മോനെ. വെല്യുമ്മ വിളിക്കണുണ്ട്.” ആയിഷാ ദുർബലമായാണെങ്കിലും എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അവൻ കൈകൾ നീട്ടി പുതപ്പെടുത്ത് ഉമ്മാടെ ദേഹവും മൂടി തന്നിലേയ്ക്കമർത്തി. ഒപ്പം ഉമ്മാടെ തുടയെടുത്ത് തന്റെ കാലിനുമുകളിൽ പൊക്കിവെച്ചു. എന്നിട്ട് രാവിലെ തന്നെ കുലച്ചു നിന്ന തന്റെ കുണ്ണ ഉമ്മാടെ അരക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് അമർത്തി.
“ആഹാ, ഉമ്മേം മോനും കൂടെ വീണ്ടും ഉറങ്ങാൻ പോകാ? ബൈക്ക് വാങ്ങാൻ പോണ്ടേ?” നബീസായുടെ സ്വരം കേട്ട് രണ്ടുപേരും ഞെട്ടി. വാതില്ക്കലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ചിരിയോടെ നബീസുമ്മ.
“ഇല്ലുമ്മാ… ഈ ചെക്കൻ എന്നെ….” ആയിഷ ചമ്മലോടെ വിക്കി.
“ആസിഫേ ചായ തണുക്കുന്നേന് മുന്നേ കുടിച്ച് റെഡിയാവ്. ഉമ്മേം റെഡിയാവട്ടേ. രാത്രി മുഴുവൻ സിനിമാ കണ്ടിരുന്നാ ഇങ്ങനെയാ. രാവിലെ എഴുന്നേല്ക്കാൻ പറ്റൂല്ല.”
നബീസ ചിരിയോടെ കടന്നുവന്ന് കട്ടിലിൽ, ഉമ്മാടേം മകന്റേം അരികിലിരുന്ന് പേരക്കുട്ടിയുടെ കവിളിൽ തലോടി.
പിന്നെ ആയിഷാടെയും!
രണ്ടുപേരും തലതിരിച്ച്, ആ വാൽസല്യം വഴിയുന്ന മുഖത്തു നോക്കി.