“ഉമ്മാ… ന്റെ മുത്തേ… ന്റെ ബീവീ…” എന്ന ആ വിളികൾ കേൾക്കുമ്പോളെല്ലാം താനും ആവേശക്കൊടുമുടി കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നല്ലോ!
എന്നാലും ആസിഫിന്റെ യുവത്വത്തിന്റെ തിളപ്പ്, കഴിഞ്ഞരാത്രി പലവട്ടം ഏറ്റുവാങ്ങിയതിന്റെയും, അതിനോട് പിടിച്ചുനിന്നതിന്റെയും, തളർച്ച നല്ലതുപോലെയുണ്ട്!
ദേഹമാകെ ഇടിച്ചു പിഴിഞ്ഞ, ആവർത്തനം കൊതിയ്ക്കുന്ന, ഒഴുകുന്ന സുഖമുള്ള അവസ്ഥ!
ഇക്കായ്ക്കുപോലും ഒരിക്കലും തരാൻ കഴിയാത്ത സുഖാവസ്ഥ!
രണ്ടു മൂന്നു ദിവസങ്ങൾകൊണ്ട്, തന്നെ പിഴിഞ്ഞുടച്ച്, പരമാവധി സുഖിപ്പിക്കാൻ അവൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു.
എന്നാൽ വളരെ കരുതലോടെയാണ് അവനത് ചെയ്യുന്നത്!
തന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനോ, തന്നിൽ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാക്കാനോ അവൻ ശ്രമിക്കുന്നതേയില്ല.
തന്റെ പ്രതികരണങ്ങൾ അറിഞ്ഞ്, തികച്ചും ഒരു മകന്റെ കരുതലോടെയും, ഒരു കാമുകന്റെ സ്നേഹത്തോടെയും, എന്നാൽ ഒരു ഒത്ത പുരുഷനെപ്പോലെയും ആണ് അവന്റെ പെരുമാറ്റം!
കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾകൊണ്ട് അവൻ ആകെ വളർന്നതുപോലെ!
പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്നലെ രാത്രി!
സ്വന്തം ഉമ്മാക്ക് വയറ്റിലുണ്ടാക്കി, അങ്ങനെ മാത്രം ഒരു വാപ്പയാകാൻ കൊതിയ്ക്കുന്ന ഭർത്താവായി, തന്റെ മകൻ മാറിയിരിക്കുന്നു!
മൊബൈലിൽ നോക്കി: സമയം ഒമ്പതേകാൽ!
ആയിഷ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.
‘ഇക്കാന്റെ ഉമ്മയോടെന്തു പറയും ന്റെ റബ്ബേ!’
വേഗത്തിൽ പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ കഴിച്ച് അടുക്കളയിലേക്കോടി.
അവിടെ, ഉമ്മ രാവിലെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്നു!
‘ന്റെ റബ്ബേ, പണി പാളി.’
“അത്.. ഉമ്മാ… എഴുന്നേല്ക്കാൻ വൈകി… അത്.. ഉറങ്ങാൻ വൈകി… അതാ…” വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.