വാപ്പായുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ ആ ആയുധത്തെ ഒന്ന് തലോടണം എന്ന് തോന്നി. തന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ നീണ്ടു. അതിനെ തൊട്ടു. അതൊന്ന് വെട്ടിയപ്പോൾ അറിയാതെ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു.
വാപ്പാ തന്റെ കൈകൾ എടുത്ത് അതിനെ ചുറ്റിപ്പിടിപ്പിച്ചു.
ആദ്യമായി തൊട്ട ചെറുചൂടിൽ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ആയുധം തനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാകാൻ പോകുകയാണെന്ന് അപ്പോൾ താൻ അറിഞ്ഞില്ല!
വാപ്പാ തന്നെ തോർത്തി വെള്ളം എല്ലാം ഒപ്പിയെടുത്തു. അതിനുശേഷം സ്വയം തോർത്തി.
പിന്നീടെപ്പൊഴും താൻ ആ ജോലി ഏറ്റെടുത്തു.
വാപ്പാ തന്നെ ഓരോന്നും പരിശീലിപ്പിക്കുകയായിരുന്നെന്ന് പിന്നീട് മനസ്സിലായി.
അതിനുശേഷം, നൂൽബന്ധം ഇല്ലാതെനാണിച്ചു ചുവന്നു നനഞ്ഞു നിന്ന, തന്നെയും കൈകളിൽ വാരിയെടുത്ത് വാപ്പാടെ മുറിയിൽ എത്തി.വാപ്പായുടെ കിടക്കയിൽ മെല്ലെ കിടത്തി.
താൻ ആ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി ചകിതയായി കിടന്നത് ഇന്നും ഓർമ്മയുണ്ട്.
അന്നും, ഇതുപോലെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു വാപ്പാടെയും, തന്റേയും, മണിയറ!
ഇവിടെ ഉമ്മയും മകനും ആണെങ്കിൽ അന്ന് അവിടെ വാപ്പായും ഈ മകളും ആയിരുന്നു.
നാണം കൊണ്ടും, ആകാംഷകൊണ്ടും ആകെ ചുവന്ന് മിഴികൾ താഴ്ത്തിക്കിടന്ന തന്റെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ ഒതുക്കി വാപ്പാ തന്റെ ചുണ്ടുകളിലേയ്ക്ക് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രേമമുദ്ര പതിപ്പിച്ചു!
പൂത്തുലഞ്ഞ തന്നെ, മെല്ലെ മെല്ലെ ദേഹമാകെ ഉമ്മവെച്ച്, തന്റെ പൂവിനെ നക്കിത്തുടച്ച്, കാൽപ്പാദം വരെ ഞെക്കിപ്പിഴിഞ്ഞ്, തന്റെ ക്ഷമകെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ കണ്ണുകളിൽനോക്കി, തന്റെ കാലുകൾ വിടർത്തി മടക്കിവെച്ച്, ആയുധം തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ തിരുകി തന്നിലേയ്ക്കമർന്നു!