Posted by ഇണക്കിളികളായി ജീവിച്ച തന്റേയും, വാപ്പയുടേയും, പ്രേമകഥ!
ഇന്നത് ഈ ഉമ്മായും മകനും ആയിരിക്കുന്നു; അത്രതന്നെ.
ഈ വീട്ടിൽ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു!
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവർ പുഞ്ചിരിച്ചു.
എന്നിട്ട് അകത്തേയ്ക്ക് ചെന്ന്, പതിയെ ആസിഫിനരികിൽ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന്, പേരക്കുട്ടിയുടെ മുടിയിൽ വാൽസല്യത്തോടെ തലോടി.
അവന്റെ നഗ്നത നബീസയെ ബാധിച്ചതേയില്ല.
“ഉമ്മാ… മ്മ്…ങ്… ഹ്…” അവൻ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ട്, ഞരങ്ങി തിരിഞ്ഞു കിടന്ന്, ഉറക്കം തുടർന്നു.
തന്റെ പേരക്കുട്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ അവന്റെ ഉമ്മ മാത്രമാണുള്ളത്.
പരിപൂർണ്ണ സമർപ്പണം!
ഈ മകൻ, ഇനിമുതൽ അവന്റെ ഉമ്മാടെയാണ്.
തന്റെയും വാപ്പയുടേയും രക്തമാണല്ലോ ഇവനിലും!
അതിനാൽ ഇതിൽ യാതൊരു അത്ഭുതവും ഇല്ല.
ഇനിയിതിന് ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടാകുകയുമില്ല.
അതാണ് പ്രകൃതി നിയമം!
മകൻ മാതാവിലേയ്ക്കോ, മകൾ പിതാവിലേയ്ക്കോ,സഹോദരി സഹോദരനിലേയ്ക്കോ, ആ കളങ്കമില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിൽ അലിഞ്ഞ് ഒരിക്കൽ ഇണചേർന്നാൽ, പിന്നെ ലോകത്ത് ഒന്നിനും ആ രക്തരതിയ്ക്ക് പകരം വെയ്ക്കാൻ ആവില്ല!
അതിനാൽ അതു മാറില്ല.
അതിനെ മാറ്റാൻ ആവില്ല.
ഒന്നിനും അവരെ പിരിക്കാനും ആവില്ല.
ഇതുപോലെ, ചിലപ്പോൾ അടുത്ത തലമുറയിലേയ്ക്കും അതൊഴുകും.
അതു തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും.
പണ്ടുള്ളവർ ഈ പ്രകൃതിയുടെ നിയമം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
അതിനാലാവണം അതിൽ വിലക്കുകൾ വന്നത്.
എന്നാൽ എക്കാലവും ഇതു സംഭവിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു..
ആരുടേയും അംഗീകാരം തേടാതെ.
ആർക്കും തടയാൻ ആകാതെ.
‘ആയിഷ, മോനെ നന്നായി പിഴിഞ്ഞു കാണണം. അതോ ഇവൻ ഉമ്മാനെയാണോ പിഴിഞ്ഞുടച്ചത്? ആയിഷാന്റെ നടപ്പുകണ്ടിട്ട് മിക്കവാറും അതാകാനാണ് സാധ്യത. അവന്റെ പ്രായം അതല്ലേ! ‘ നബീസ കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ചിന്തിച്ചു.