“എന്നാ റെഡിയായിക്കോ. എന്നിട്ടെന്നെ വിളിക്ക്.”
“ശരി.”
“പിന്നേയ്, മുത്തേ… ഗുളിക എപ്പഴും കഴിച്ചാൽ നല്ലതല്ല. ടൗണിൽ ഒരു ലേഡി ഡോക്ടറെക്കണ്ട് വേണ്ടത് ചെയ്യ്. നാളെത്തന്നെ.“
“ഞാനോ? എന്റിക്കാ എനിക്ക് ഒരു ഡോക്ടറെയും അറിയില്ല.”
“പരിചയമില്ലാത്ത ഡോക്ടറാണ് നല്ലത്. അപ്പോൾ മോനെ പണിയാൻ ആണെന്ന് പറയണ്ടല്ലോ. ഹഹഹ“
“ഒന്ന് പോ ഇക്കാ… മനുഷനെ പിരികേറ്റി ഒരു വിധത്തിലാക്കിയിട്ട് കളിയാക്കണ്…“
“അതിനിപ്പോ എന്താ? നന്നായില്ലേ? മോനേം കൂടെ കൂട്ടിക്കോ. അവൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കട്ടെ. ഹഹഹ… നാളെത്തന്നെ ആയിക്കൊ. വൈകിക്കണ്ട. “
“ശരി ഇക്കാ…“
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ആയിഷ എണീറ്റ് കുളിക്കാനായി പോയി.
അതേ സമയം സകല സൈറ്റിലും കയറി വീഡിയോ തപ്പുകയായിരുന്നു ആസിഫ്.
രാത്രി മേളത്തിന്.
വാൽക്കഷണം തുടങ്ങുന്നു.
“രണ്ടു ദിവസമായി ഉമ്മാടേം മോന്റേം മുഖത്ത് നല്ല സന്തോഷാണല്ലോ?” അത്താഴത്തിനിടയിൽ വെല്യുമ്മ രണ്ടുപേരെയും മാറിമാറി നോക്കി ചോദിച്ചു.
ഒന്നു ഞെട്ടിയെങ്കിലും, ആയിഷാ വേഗം പുഞ്ചിരിച്ച് മകനെ നോക്കി.
“ഞങ്ങൾ വെല്യുമ്മാക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് തരാൻ ഇരിക്കുവായിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോ അതു വേണ്ട. നീ തന്നെ പറ.” ആയിഷ മകനെ കണ്ണുകാട്ടി, ബൈക്കോടിക്കുന്ന ആംഗ്യവും കാണിച്ചു.
“അതേയ് വെല്യുമ്മാ, എനിക്ക് ബുള്ളറ്റ് വാങ്ങിത്തരാൻ ഉപ്പാ സമ്മതിച്ചു!”
“ആരാ സമ്മതിപ്പിച്ചതെന്ന് പറ, കള്ളാ…”
“അത്… ഉമ്മാണ് സമ്മതിപ്പിച്ചേ.”
“അതു കൊള്ളാലോ!”
“ബൈക്ക് വന്നിട്ട് വെല്യുമ്മോട് പറയാന്നാ ഉമ്മേം, ഞാനും കരുതീത്. അതാ…”