Posted by നബീസ രണ്ടു പണിക്കാരെ വിളിച്ചു വരുത്തി വീടും പരിസരവും ആകെ വെടിപ്പാക്കി. ബില്ലു തീർത്ത് ആസിഫും ആയിഷയും വരാൻ വൈകുന്നേരമാകും. അതിനുമുന്നേ പണികളെല്ലാം തീർക്കാം.
സന്ധ്യക്കുമുമ്പ് ഉമ്മാനേം കുഞ്ഞിനേം കൂട്ടി ആസിഫ് വീട്ടിലെത്തി.
വെല്യുമ്മ വീടും മുറിയും ഒരുക്കി കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
‘അങ്ങനെ എന്റെ പേരക്കുട്ടിയുടെ കുഞ്ഞിനേം താലോലിയ്ക്കാൻ പറ്റി.’ അവർ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിയോടെ ആ കുടുംബത്തെ തറവാട്ടിലേയ്ക്ക് വരവേറ്റു!
***
കുഞ്ഞുമായി വന്നതിനുശേഷം ആസിഫ് പൂർണ്ണമായി ആയിഷാടെ മുറിയിലായി താമസം.
കുഞ്ഞെങ്ങാനും കരഞ്ഞാൽ ഉടൻ ആസിഫ് എഴുന്നേൽക്കും. മുലകുടിയ്ക്കാൻ ആണെങ്കിൽ മാത്രമേ ആയിഷ കുഞ്ഞിനെ എടുക്കേണ്ടതുള്ളൂ. ആസിഫിന്റെ കൈകളിൽ കിടന്നാൽ മോൾ വേഗം ഉറങ്ങും.
ആസിഫ് ക്ലാസ്സിൽ പോകുമ്പോൾ നബീസ കുഞ്ഞിന്റെ ചുമതലകൾ മുഴുവൻ ഏറ്റെടുത്തു.
ചില ദിവസങ്ങളിൽ കുഞ്ഞ് മുലപ്പാൽ മുഴുവൻ കുടിയ്ക്കില്ല. ആ ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ ആയിഷാക്ക് വേദനമൂലം എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെയായി.
നബീസയാണ് പോംവഴി പറഞ്ഞത്,
“ആസിഫ് വരട്ടെ. അവനോട് കുടിയ്ക്കാൻ പറയാം. അവൻ കുറെ കുടിച്ചതല്ലേ? അപ്പോപ്പിന്നെ പ്രശ്നമില്ല. അല്ലാതെ പിഴിഞ്ഞുകളയൽ എളുപ്പമല്ലാ മോളെ. അമർത്തി പിഴിഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ നീർക്കോളുണ്ടാവും. പിന്നെ കല്ലപ്പുണ്ടാവും. കുഞ്ഞ് കുടിയ്ക്കില്ല.”
“ഞാനെങ്ങനാ ഉമ്മാ അവനോട്…”
“സാരമില്ല മോളേ.. ഞാൻ പറയാം. പിന്നേയ്… അഷറഫ് ഉണ്ടായപ്പോൾ എനിക്കും ഇതേ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. വേദനകൊണ്ട് കണ്ണിലൂടെ പൊന്നീച്ച പറന്നിട്ടൊണ്ട്. പിന്നെ വാപ്പയാണ് വലിച്ച് കുടിച്ച് സഹായിച്ചത്.”