മകൻ ആ തരിപ്പ് ചുണ്ടുകളും നാവും കൊണ്ട് കൂടുതലാക്കി, തേൻ ഒഴുക്കിച്ച് ഊറ്റിയെടുക്കും.
ഒരു ഭർത്താവിനേക്കാൾ ഒരു മകന്റെ കരുതലോടെ, സ്നേഹത്തോടെയാണ് അവൻ ഉമ്മാനെ കരുതുന്നതെന്ന് നബീസ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
വാപ്പായും അങ്ങനെ ആയിരുന്നു. തനിയ്ക്ക് എന്നും വപ്പാ വാപ്പാ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഒരു ഭർത്താവായി കരുതിയിരുന്നില്ല. തിരിച്ച് വാപ്പയ്ക്ക് താൻ ഒരിയ്ക്കലും ഭാര്യ ആയിരുന്നില്ല. എന്നും മകൾ തന്നെ ആയിരുന്നു. അതായിരുന്നു തങ്ങളിലെ നിലയ്ക്കാത്ത പ്രേമത്തിന്റെ കാരണവും എന്ന് നബീസ ഓർത്തു.
ഈ ഉമ്മാടേം മകന്റേം സ്നേഹം കണ്ടുനിൽക്കാൻ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും അതിനാലാണ്. ഇതിന്റെ നിറം ഒരിയ്ക്കലും മാറില്ല.
മാസം തികയാറായപ്പോഴേക്കും, ആസിഫിന്റെ ഒച്ചകേട്ടാൽ മതി,ഉമ്മാടെ വയറ്റിൽ അവന്റെ കുഞ്ഞ് ചവിട്ടും തൊഴിയും തുടങ്ങും.
വയറിൽ ആ ഇളക്കം ഉണ്ടാക്കുന്ന മുഴുപ്പുകൾ ആയിഷ മകനെ കാണിയ്ക്കും.
“വാപ്പാന്റെ ഒച്ചകേട്ടാൽ മതി നിന്റെ സന്തതി തുള്ളാൻ!” കിതച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ ആയിഷാ മകനോട് പറയും.
“അതങ്ങെനെയല്ലേ വേണ്ടത്, എന്റെ പൊന്നുമ്മാ!“
അവൻ അവിടെയെല്ലാം ഉമ്മവെയ്ക്കും.
മെല്ലെ മെല്ലെ ആ ഉമ്മകൾ താഴേയ്ക്കിറങ്ങും.
ഉമ്മാടെ തേൻ ഊറ്റിയെടുക്കും.
അതു പിന്നെ ഒരു പണ്ണിലേ അവസാനിയ്ക്കൂ.
അവരുടെ ഒപ്പം രാത്രികളിൽ ഇതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും തന്റെ കുണ്ണയെ തഴുകി, വീഡിയോക്കോളിൽ അഷറഫ് വികാരത്തോടെ നോക്കിയിരിക്കും.
“ഇക്കാ വരണുണ്ടോ?” ആയിഷ ഒരിയ്ക്കൽ ചോദിച്ചു.
“ലീവ് കിട്ടുമോന്ന് നോക്കട്ടെ മുത്തേ…” അഷറഫ് പറഞ്ഞു.