Posted by “അതെ വയറ്റീ പിടിയ്ക്കാഞ്ഞിട്ടല്ലാ… വയറ്റീ പിടിച്ചിട്ടാ… ഹഹഹ”
“ഒന്നു പോ ഉമ്മാ കളിയാക്കാതെ…” പവൻ നിറമുള്ള ആയിഷ ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തു.
“ന്റെ മോൻ പണി പറ്റിച്ചല്ലാ മോളേ!”
‘മ്മ്… മ്മ്… നിന്റെ മോൻ പണിപറ്റിച്ചിട്ട് ഇതിപ്പോ ഒന്നര മാസം ആയിട്ടുണ്ടാവും.’ നബീസ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
“ഒന്നു പോ ഉമ്മാ. ഇക്കാ അതിനു തന്നെയാണ് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞത്.” ആയിഷ നാണിച്ചു.
“അതു മനസ്സിലായി. അവൻ ആകെ നെറച്ചിട്ടാണ് വിട്ടതെന്ന്. ന്റെ മോനോട് പറഞ്ഞാ?”
“ഇല്ലുമ്മാ… അവൻ ഇപ്പോ വന്നിട്ട് പറയാന്ന് വിചാരിച്ച്.”
“ആസിഫിനോടല്ല… അഷറഫിനോട്…” നബീസ തിരുത്തി.
“ഇല്ലുമ്മാ… രാത്രി വിളിയ്ക്കുമ്പ പറയാം…”
“നിന്റെ മോനോട് പറഞ്ഞാ?” എല്ലാം അറിയുന്ന നബീസ ചോദിച്ചു.
“അതിപ്പോ… ഈ പ്രായത്തിൽ ഉമ്മാന് വയറ്റിലുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവനെന്ത് തോന്നുവോന്നാ..” ആയിഷ നന്നായി അഭിനയിച്ചു.
“വാവ വരണത് അവന് ഇഷ്ടാവും, ഉറപ്പാ.” നബീസയും ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിന്നു.
“അവനോട് ഞങ്ങള് സൂചിപ്പിച്ചാരുന്ന്. അവന് ഒരു വാവ പോരാന്നാ അന്നേരം പറഞ്ഞെ.”
“അപ്പോ ന്റെ മോള് നന്നായി കഷ്ടപ്പെടും. ഹഹഹ…”
“എത്രയാണെങ്കിലും അവൻ നോക്കിക്കോളാന്നാ ഉപ്പാനോട് പറഞ്ഞത്. അതാ ഇക്കേം സമ്മതിച്ചേ.”
“ദാ, വാവേനെ നോക്കാനുള്ള ആള് വരണൊണ്ട്. മോളുതന്നെ പറഞ്ഞോ.”
“ഉമ്മാ…” ആയിഷയാകെ ചുവന്നുപോയി.
“നാണിയ്ക്കണ്ടാ…”
“ഞാൻ മുറീലോട്ട് പോകണ്. ഉമ്മ പറഞ്ഞാ മതി…” ആയിഷ വേഗം സ്ഥലം വിട്ടു.
“വെല്യുമ്മാ… ഉമ്മേന്തേ കഴിയ്ക്കാതെ പോയേ?”