“അതേതായാലും നന്നായി. ഞാൻ കുറച്ച് ടാബ്ലറ്റ്സും തരാം. ഈ പ്രായത്തിൽ ആയിഷായ്ക്ക് അമ്മയാകാൻ യാതൊരു കുഴപ്പവും ഇല്ല. മ്മ്.. ഇനിയിപ്പോ ഒന്നോ, രണ്ടോ ആയാലും കുഴപ്പമില്ലാട്ടോ… പിന്നെ എല്ലാക്കാര്യത്തിനും ഇങ്ങോട്ടു വന്നോളൂ. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”
”തീർച്ചയായും, ഡോക്റ്റർ…“
”എന്നാൽ ആസിഫ് കുറച്ചുനേരം പുറത്ത് ഇരിക്കൂ. ആയിഷാ… വരൂ… നഴ്സ്…“
“….”
“ആദ്യത്തെ പീരിയഡ് കഴിയുന്നവരെ കുറച്ച് വേദനയുണ്ടാകാം ചിലർക്ക്. അതിനും ടാബ്ലറ്റ്സ് തരാം. പേടിയ്ക്കാനൊന്നുമില്ല. പോയി എല്ലാം ശരിയായിട്ട് ഇങ്ങുപോരെ. ഹഹഹ“
“ശരി ഡോക്റ്ററേ…”
“താങ്ക്സ് ഡോക്റ്ററേ..”
“ശരി ആസിഫേ… ഉപ്പാ ഇവിടെയില്ലാത്തതാണ്. വാവ വരുന്നത് വരെ ഉമ്മയെ നന്നായി നോക്കിക്കോണം.”
“ഷുവർ ഡോക്റ്ററേ..”
“അപ്പോ ഓക്കേ…”
***
മൂന്നാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് ഒരു രാത്രി.
“ഇക്കാ.”
“എന്താ മുത്തേ.?”
“ഞാൻ ഒരാഴ്ച്ചത്തേക്ക് അങ്ങോട്ട് വരട്ടേ?”
“അതെന്താ മുത്തേ? അവൻ ഉറക്കണില്ലേ?”
“അതല്ലിക്കാ.”
“പിന്നെ.?”
“അവന് എന്നെ വയറ്റിലൊണ്ടാക്കണോന്ന്.”
“ങേഹ്?”
“ഉമ്മാ അറിയാതിരിക്കാനേ, ഞാൻ രണ്ടാഴ്ച അവിടെ വന്നിട്ട് പോരാം.”
“മ്മ്… ശരി മുത്തേ. രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പോന്നോ. അപ്പോ ലീവ് കിട്ടും. ഞാൻ തല്ക്കാലം ഇവിടെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ ഫ്ളാറ്റ് എടുക്കാം. അവൻ നാട്ടിൽ പോവാണ്.”
“ശരി ഇക്കാ…“
“വിസേം ടിക്കറ്റും റെഡിയാക്കി അറിയിക്കാം.”
“ശരി ഇക്കാ.”
“ആ ഡോക്റ്ററെക്കണ്ട് അതൊക്കെ മാറ്റണ്ടെ?”
“നാളെത്തന്നെ ചെയ്യാം ഇക്കാ?”
“അതുകഴിഞ്ഞ് എത്ര ദിവസം വേണം?”
“രണ്ടാഴ്ച മതിയാകുംന്നാ തോന്നണേ.”