“അതൊക്കെ ഞാൻ ചെയാം പക്ഷെ ഇക്കയോട് ഞാൻ ചോദിച്ച കാര്യം ചെയ്യണം അത് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പിന്നെ ഇക്കയോട് മിണ്ടില്ല കേട്ടല്ലോ” അഖില മുസ്തഫയെ നോക്കി കൊഞ്ചികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഓ ഞാൻ മറന്നട്ടില്ലടി…നിനക്ക് തന്ന വാക്ക് ഞാൻ പാലിച്ചിരിക്കും പോരെ…നി വീടെല്ലാം പൂട്ടിയിട്ട് വാ” മുസ്തഫ ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്റ്റിഫിയയെയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
വീടെത്തിയതും മുസ്തഫയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്ത സന്തോഷം നിറഞ്ഞു അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
“താൻ കാത്തിരുന്ന നിമിഷത്തിന് ഇനി ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം”
അയാൾ സ്റ്റിഫിയയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
വീടിന്റെ വരാന്തയിൽ കയറിയശേഷം അയാൾ ഒരു ദിർഘശ്വാസം എടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
‘ഭയങ്കര ചൂട് ഞാൻ ഇ ഡ്രസ്സ് അഴിച്ചുമാറ്റട്ടെ…മുസ്തഫ അയാളുടെ ജുബ്ബ പോലത്തെ ഡ്രസ്സ് അഴിച്ച് ആ ചാരുകസേരയിൽ ഇട്ടു ഇപ്പോൾ അയാളുടെ ദേഹത്ത് ഒരു മുണ്ട് മാത്രമേയുള്ളൂ മുസ്തഫ സ്റ്റിഫിയയെ നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു’
“നോക്ക് സ്റ്റിഫിയ നമ്മുടെ ചുറ്റും നിശബ്ദതയാണല്ലോ…ചുറ്റും ആരുമില്ല നി ഓർക്കുന്നുണ്ടോ സ്റ്റിഫിയ ആദ്യമായി ഇവിടെ വന്നത്…ആ കാറിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന നിന്നെ ഞാൻ ഇന്നും ഓർക്കുന്നു ഒരു റാണിയെ പോലെയായിരുന്നു അന്ന് നി… അതിനുശേഷം വീണ്ടും നി ഇവിടെ വന്നു എന്റെ വേലക്കാരിയായി ദേ ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്റെ അടിമയായി നിനക്ക് എല്ലാം കാലത്തിന്റെ കളിയാ…ആ അതെല്ലാം ഇനി പറയണ്ടല്ലോ കാരണം ഇപ്പോൾ നി എന്റെ അടിമയല്ലേ…ഇനി എന്റെ സ്വഭാവത്തിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയേണ്ടല്ലോ അത് കൊണ്ട് കൂടുതൽ വാശിയൊന്നും വേണ്ട വന്ന് മുട്ടേൽ ഇരിക്ക്” മുസ്തഫ സ്റ്റിഫിയയോട് പറഞ്ഞു.