“ഏയ് വേണ്ട…. ഞാൻ കഴിച്ചതാ ഇനിയും ഫുഡ് കഴിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ വയറ് പൊട്ടിപോവും”
എന്നാൽ മാഡം ഹാളിൽ പോയി ഇരുന്നോ ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ അങ്ങോട്ട് വരാം
ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുസ്തഫ സ്റ്റിഫിയയെ ഹാളിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു.
ഏകദേശം 20 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ മുസ്തഫ ഭക്ഷണമെല്ലാം കഴിച്ചു ഹാളിലേക്ക് വന്നു.
മുസ്തഫയെ കണ്ടതും സ്റ്റിഫിയ ബഹുമാനത്തോടെ ഇരുന്നിരുന്ന കസേരയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് നിന്നു.
“ഓ ബഹുമാനം ഒന്നും വേണ്ട മാഡം…. മാഡം ആ കസേരയിൽ ഇരിക്ക്”
സ്റ്റിഫിയ കസേരയിൽ ഇരുന്നു അവളുടെ എതിരെയുള്ള കസേരയിൽ മുസ്തഫയും ഉപവിഷ്ടനായി.
“ഉള്ളത് പറയാലോ മാഡം എന്റെ വീട്ടിൽ ജോലിക്ക് നിൽക്കുന്ന ആരായാലും അവർ എന്റെ വാക്ക് കേട്ട് എന്നെ അനുസരിച്ചു വേണം ജോലിചെയ്യാൻ മാഡത്തിന് അതിനു എതിർപ്പൊന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലെ”
“ഇല്ല എന്ന അർത്ഥത്തിൽ സ്റ്റിഫിയ തലയാട്ടി”
“ഇപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഒരുപാട് പൈസ മുടക്കി നിലവിൽ അതൊന്നും ഞാൻ തിരിച്ചു ചോദിക്കില്ല…പക്ഷെ അതൊക്കെ എനിക്ക് തിരിച്ചു തരാനാണോ മാഡം ജോലിക്ക് വന്നത്”
“ഒരിക്കലുമില്ല ഇക്കാ…ഞാൻ എന്റെ ഇ ആയുസ്സ് മുഴുവനെടുത്താലും നിങ്ങൾ തന്ന പൈസ എനിക്ക് തിരിച്ചു നല്കാനാകില്ല”
“പിന്നെ പെട്ടെന്നൊരു ജോലി വേണമെന്ന് തോന്നിയതെന്താ”
“ഇക്കാ.. ഞങ്ങളെ ഒരുപാട് സഹായിച്ചു ഇനിയും താങ്കളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത് ശെരിയല്ലയെന്ന് തോന്നി അതാ”
ഇത് കേട്ടതും മുസ്തഫ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.