കുണുങ്ങിച്ചിരിയോടെയാണ് ഫാത്തിമ പറഞ്ഞത്..
“എനിക്കീ ദോശ മതി… “..
പഞ്ഞിപ്പൂറ്റിൽ പതിയെ ഞെക്കി ജമാൽ പറഞ്ഞു..
“ അത് കഴിച്ചാ വിശപ്പ് മാറില്ല…”..
തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ലെങ്കിലും ഫാത്തിമ മറുപടി പറഞ്ഞു..
“പിന്നേ… വിശപ്പും മാറും, ദാഹവും മാറും…”..
“എന്നിട്ട് നേരത്തേ മാറിയോ… ?”..
പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ കുറുകലോടെയാണ് ഫാത്തിമ സംസാരിക്കുന്നത്..ഇങ്ങിനെയൊന്നും സംസാരിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അവൾക്കിത് വല്ലാത്ത സുഖം നൽകി..
“ഉം… എത്രയാ ഇത്ത ഒഴിച്ച് തന്നത്…”..
“ഇല്ല… നീ വെറുതെ പറയുകയാ… “..
മുഖത്ത് നോക്കാത്തത് കൊണ്ട് അവനോട് കൊഞ്ചാൻ ഫാത്തിമക്ക് മടിയുണ്ടായില്ല..
“സത്യം… എന്റെ വയറ് നിറഞ്ഞു… “..
“എന്റേം… “..
ചന്തി പിന്നോട്ട് തള്ളി ഫാത്തിമ കുറുകി..
“ഇത്താനോട് കുടിപ്പിച്ചതിന് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ… ?”..
“ഉം… “..
“പിന്നെന്തിനാ കുടിച്ചത്… ?”..
“എനിക്കിഷ്ടമുണ്ടായിട്ട്… “..
“ഇത്താക്കെന്നോട് ദേഷ്യമില്ലേ… ?”..
“ഉം… “..
“പിന്നെന്താ എന്നെ തല്ലാത്തത്… ?.. ഇന്നാള് ഒന്ന് തൊട്ടതിനല്ലേ എന്നെ തല്ലിയത്… ?”..
“അന്നെനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു…”..
“ഇന്നോ… ?”..
അതിന് മറുപടി പറയാതെ ഫാത്തിമ അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് പൂറ് തള്ളിക്കൊടുത്തു…
“ഇത്താനെ വിഷമിപ്പിക്കാനോ, വേദനിപ്പിക്കാനോ അല്ല ഞാൻ പിന്നാലെ നടന്ന് ശല്യം ചെയ്തത്… എനിക്കിത്താനെ അത്രക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു…”..