പിന്നെ അയാൾ ലക്ഷ്മിയെ പിടിച്ചു.ലക്ഷ്മി ഭയത്തോടെ പിന്നോട്ട് മാറി. “സാമി, വിട്… ഞാൻ കന്യകയാണ്… വേണ്ട…” അവൾ കരഞ്ഞു.
വീരൻ അവളുടെ മുണ്ട് വലിച്ചഴിച്ചു, നഗ്നയാക്കി. “എടി പൂറി, നിന്റെ പൂറ് ചെറിയ രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ്, നല്ല പിങ്ക് നിറം. ഇപ്പോൾ ഞാൻ കീറി പൊളിക്കാം.” അയാൾ ലക്ഷ്മിയെ തള്ളി കിടത്തി, കാലുകൾ വിടർത്തി, കുണ്ണ പൂറിലേക്ക് തള്ളി. “ആഹ്…
അമ്മേ… അച്ഛാ… വിട്…” ലക്ഷ്മി അലറി കരഞ്ഞു, അവളുടെ വിർജിൻ പൂറ് കീറി രക്തം ഒഴുകി.
വീരൻ ക്രൂരമായി അടിച്ചു,ലക്ഷ്മി വേദനയോടെ കരഞ്ഞു.
രാമൻ കരഞ്ഞു. “സാമി, വിട് എന്റെ മകളെ… ദയവായി…” അയാൾ യാചിച്ചു, പക്ഷെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ അയാളെ മർദിച്ചു, തല്ലി.
വീരൻ വേഗം കൂട്ടി, പാല് ചീറ്റി ലക്ഷ്മിയുടെ പൂറിൽ നിറച്ചു. “ആഹ്… എടി പൂറി, നിന്റെ വിർജിൻ പൂറ് പാല് നിറച്ചു… നല്ല സുഖം…” അയാൾ എഴുന്നേറ്റു.
വീരൻ പറഞ്ഞു, “ഇനി നികുതി കൊടുക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും വരും, കൂടുതൽ ക്രൂരമായി.” അവർ പോയി.
ഉദ്യോഗസ്ഥർ പോയതിനു ശേഷം, കുടിലിന്റെ അകത്ത് ഒരു ഭീതിദമായ നിശബ്ദത പരന്നു. സൂര്യൻ പൂർണ്ണമായും അസ്തമിച്ചിരുന്നു, ചന്ദ്രന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം ജനാലയിലൂടെ കടന്നുവരുന്നു. ഗ്രാമം മുഴുവൻ നിശബ്ദമായിരുന്നു, ആരും പുറത്തിറങ്ങിയില്ല, ആരും സംസാരിച്ചില്ല. അടുത്തുള്ള വീടുകളിൽ നിന്ന് പോലും ഒരു ശബ്ദവുമില്ല; എല്ലാവരും ഭയത്തോടെ അകത്ത് ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.
രാമന്റെ കുടിലിന്റെ മണ്ണ് തറയിൽ സീതയും ലക്ഷ്മിയും കിടക്കുന്നു, നഗ്നരായി, ശരീരങ്ങൾ വേദനയിൽ വിങ്ങി, മുറിവുകളിൽ നിന്ന് രക്തം ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നു. അവരുടെ കരച്ചിൽ മാത്രം ആ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു, ഹൃദയഭേദകമായ കരച്ചിൽ.
രാമൻ അവിടെ നിന്നു, കൈകൾ വിറച്ചു, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അയാളുടെ ഹൃദയം തകർന്നിരുന്നു, ഒരു പാറ പൊട്ടി ചിതറിയത് പോലെ.