മകൾ ലക്ഷ്മി, ഇരുപത് വയസ്സ്, യുവത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ, മുലകൾ ഉറച്ച് നിൽക്കുന്നത്, പൂറിന് ചുറ്റും ചെറിയ രോമങ്ങൾ. അവർ പാവപ്പെട്ട മുണ്ടുകൾ മാത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, സ്ത്രീകൾ മുലകൾ മറയ്ക്കാതെ, കാരണം മുലനികുതി കൊടുക്കാൻ വയ്യാത്തതിനാൽ.
ഗ്രാമത്തിലെ പല പാവങ്ങൾക്കും ഇതൊരു സാധാരണ കാഴ്ചയാണ്, പക്ഷെ ഇന്ന് അത് അവരുടെ ദുരന്തത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, കുടിലിന്റെ മുൻപിൽ രാമൻ ഇരുന്ന് ഒരു പഴയ മുണ്ട് തുന്നുന്നു. സീത അടുക്കളയിൽ ചോറ് വെക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി പുറത്ത് വെള്ളം കോരുന്നു, അവളുടെ യുവത്വം നിറഞ്ഞ ശരീരം വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്നു. പെട്ടെന്ന് കുതിരകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. അരമനയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ വരുന്നു, മുലനികുതി പിരിക്കാൻ. മുൻനിരയിൽ വീരൻ, ക്രൂരനായ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ, മുഖത്ത് ദയയില്ലാത്ത ചിരി, ശരീരം ബലിഷ്ഠം, കണ്ണുകളിൽ കാമം നിറഞ്ഞ്. അയാളോടൊപ്പം നാല് മറ്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ, എല്ലാവരും ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ച്.
വീരൻ കുതിരയിൽ നിന്നിറങ്ങി, രാമന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. “എടാ രാമാ, പട്ടി മോനെ! നിന്റെ വീട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ മുലനികുതി കൊടുക്കാൻ വയ്യേ? അരമനയിലെ രാജാവിന് കൊടുക്കേണ്ടത് കൊടുക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ അതി ഭീകര ശിക്ഷ നേരിടേണ്ടി വരും!” വീരൻ ഉറക്കെ അലറി, അയാളുടെ ശബ്ദം ഗ്രാമത്തിൽ മുഴങ്ങി.
രാമൻ ഭയത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു, കൈകൾ കൂപ്പി. “സാമി, ഞങ്ങൾ പാവങ്ങൾ. പണം ഇല്ല, ഭക്ഷണം പോലും ഇല്ല. ദയവായി വിട്ടേക്ക്, അടുത്ത മാസം കൊടുക്കാം.” രാമൻ വിറച്ചു പറഞ്ഞു.
വീരൻ ചിരിച്ചു, ക്രൂരമായ ചിരി. “വിട്ടേക്ക്? ഹഹഹ! നിന്റെ ഭാര്യയും മകളും ഇവിടെ മുലകൾ തുറന്ന് കാണിച്ച് നടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? അവരുടെ മുലകൾക്ക് നികുതി കൊടുക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ തന്നെ വസൂലാക്കും!” അയാൾ സീതയെ നോക്കി, അവളുടെ കൊഴുത്ത മുലകൾ കണ്ട് കണ്ണുകൾ വിടർത്തി. “എടി സീതേ, പൂറി മോളെ! നിന്റെ മുലകൾ കൊഴുത്ത് തൂങ്ങിയിരിക്കുന്നു, പഴയ പൂറ് ആണ് എങ്കിലും നല്ല മുലകൾ. നികുതി ഇല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ തന്നെ ഞെക്കി പരിശോധിക്കാം.”