സാവിത്രി : മോൻ കിടക്കയിൽ കിടന്നോ. അമ്മ നിലത്തു കിടന്നോളാം.
ഞാൻ : ഹാ.. അമ്മ ഇവിടെ കിടന്നോ.
സാവിത്രി : ചെറിയ കട്ടിൽ അല്ലെ കണ്ണാ… പിന്നെ ന്റെ കുട്ടി വല്യ ചെക്കനായില്ലേ.
ഞാൻ : ഹോ… അമ്മ ഇവിടെ കിടന്നേ. എനിക്കു കെട്ടിപിടിക്കണം.
സാവിത്രി : മ്മ്.. ശരി… കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു അമ്മ ഇറങ്ങി കിടക്കാം.
അമ്മ സാരി അഴിച്ചു മാറ്റി പാവടക്ക് മേലെ ഒരു മുണ്ട് ഉടുത്തു. ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കിയ അമ്മ ഒരു കിടാവിളക്ക് കത്തിച്ച് കട്ടിലിനു തലക്കൽ ഉള്ള മേശയിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അടുത്ത് വന്നു കിടന്നു. ചെരിഞ്ഞു എന്നെ നോക്കിയ അമ്മയെ ഞാൻ വേഗം കെട്ടിപിടിച്ചു ആ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി.
സാവിത്രി : ഇത്രയും വലുതായിട്ടും ഈ കെട്ടി പിടിത്തം മാറിയില്ലാലെ ന്റെ കുട്ടിക്ക്.
ഞാൻ : എത്ര വലുതായാലും ഞാൻ അമ്മേടെ ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ അല്ലെ.
സാവിത്രി : ആ… ഒരു ഉണ്ണി കണ്ണൻ വന്നേക്കുന്നു. കാരണവർ ആവാനുള്ള പ്രായം ആയി. ഈ പഠിത്തം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞോട്ടെ.
ഞാൻ : അങ്ങനെ ആയാൽ അമ്മക്ക് പിന്നെ സുഖമായിരിക്കും.
സാവിത്രി : മ്മ്… അതെനിക്ക് അറിയാം കുട്ടാ.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഓരോ വിശേഷം പറഞ്ഞു കിടന്നു. ഞാൻ ഉറങ്ങിയത് എപ്പോഴാണ് എന്ന് അറിയില്ല. എന്തോ അനക്കം കേട്ട് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നു. കിടക്കയിൽ അമ്മ ഇല്ലായിരുന്നു. താഴെ ഇറങ്ങി കിടക്കുന്നുണ്ടാവും എന്ന് ഓർത്തപ്പോളാണ് എന്തോ അടക്കി പിടിച്ചുള്ള സംസാരം കേട്ടത്.
ഞാൻ കിടക്കയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു നീങ്ങി താഴേക്ക് നോക്കിയതും കിടാവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ട കാഴ്ച്ച എന്നെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു. അമ്മയുടെ മേലെ ആരോ കിടക്കുന്നുണ്ട്. അയാളുടെ അരക്കെട്ട് മേലേക്കും താഴേക്കും പൊങ്ങി താഴുന്നു. അയാളുടെ അരക്ക് താഴെ നഗന്മാണ്.