അവൾ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സഞ്ജയ് ജനലിലൂടെ അവൾ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ആ കറുത്ത സാരിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച നഗ്നത ഉടനെ ഒരു അപരിചിതന്റെ മുന്നിൽ അനാവൃതമാകും എന്നോർത്തപ്പോൾ അവന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു.
ശ്വേത കൈലാസിന്റെ സ്റ്റുഡിയോ ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഭയവും ആകാംക്ഷയും കൂടിക്കലർന്ന വികാരമായിരുന്നു. റിസോർട്ടിലെ ആ വലിയ മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള വഴിയിൽ കാറ്റടിക്കുമ്പോൾ ഇലകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. സഞ്ജയ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു— ‘അയാൾ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടുമ്പോൾ നീ അത് ആസ്വദിക്കണം.’
സ്റ്റുഡിയോയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നിന്നു. അതൊരു ചെറിയ മരം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കെട്ടിടമായിരുന്നു. ചുറ്റും കാടാണ്. അവൾ പതുക്കെ വാതിലിൽ മുട്ടി.
“വരൂ… വാതിൽ തുറന്നുതന്നെയാണ്.” അകത്തുനിന്ന് കൈലാസിന്റെ ഗൗരവത്തിലുള്ള ശബ്ദം കേട്ടു.
ശ്വേത അകത്തേക്ക് കയറി. മുറി നിറയെ ചായങ്ങളുടെയും കാൻവാസുകളുടെയും മണമായിരുന്നു. ജനലുകളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന പ്രഭാതവെളിച്ചം മുറിയുടെ നടുവിലുള്ള വലിയ കാൻവാസിലേക്ക് പതിക്കുന്നു. കൈലാസ് ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് പൈപ്പ് വലിക്കുകയായിരുന്നു. അയാൾ അവളെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.
“നീ വൈകി ശ്വേതാ… വെളിച്ചത്തിന് അതിന്റെതായ സമയമുണ്ട്. അത് ആർക്കും വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കില്ല.” അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ക്ഷമിക്കണം സാർ… വടലയിലെ ട്രാഫിക്…” അവൾ പതറിപ്പോയി.