സഞ്ജയ് ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. തന്റെ ഭാര്യ ഒരു അപരിചിതന്റെ കൂടെ രാത്രിയിൽ കാട്ടിലേക്ക് പോകുക. അതൊരു വല്ലാത്തൊരു റിസ്ക് ആണ്. പക്ഷെ ആ ചിന്ത നൽകുന്ന ഒരു കിക്ക്—അതായിരുന്നു സഞ്ജയെ നയിച്ചത്.
“ശരി… ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ അത് നടക്കട്ടെ.” സഞ്ജയ് പറഞ്ഞു.
രാത്രി പത്തു മണി. സഞ്ജയ് റിസോർട്ടിൽ തങ്ങി. കൈലാസ് തന്റെ ജീപ്പിൽ ശ്വേതയെയും കൂട്ടി കാടിനുള്ളിലേക്ക് പോയി. ശ്വേത ഒരു നേർത്ത കറുത്ത സാരിയാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്.
ജീപ്പിനുള്ളിൽ വെച്ച് കൈലാസ് അവളുടെ തുടയിൽ കൈ വെച്ചു. “നിന്റെ ഭർത്താവ് ശരിക്കും ഒരു വിഡ്ഢിയാണ് ശ്വേതാ. അല്ലെങ്കിൽ അയാൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ നിന്നെ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കണമെന്ന്.”
ശ്വേത ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ അയാളുടെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റിയില്ല. “ഏട്ടൻ എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു കൈലാസ്… ആ വിശ്വാസമാണ് എനിക്ക് ലഹരി.”
“വിശ്വാസമല്ല ശ്വേതാ… അതൊരുതരം വൈകൃതമാണ്. അയാൾക്ക് നിന്നെ മറ്റൊരാൾ അനുഭവിക്കുന്നത് കാണാനാണ് ഇഷ്ടം. നിനക്കോ? നിനക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ?”
കൈലാസ് ജീപ്പ് നിർത്തി. ചുറ്റും കനത്ത കാട്. മുകളിൽ തെളിഞ്ഞ നിലാവ്. അയാൾ അവളെ പുറത്തേക്ക് ഇറക്കി. ഒരു വലിയ പാറപ്പുറത്ത് നിലാവിന്റെ വെളിച്ചം വീണു കിടക്കുന്നു.
“ഇവിടെ വെച്ച്… എനിക്ക് നിന്നെ വരയ്ക്കണ്ട ശ്വേതാ. എനിക്ക് നിന്നെ അനുഭവിക്കണം.” അയാൾ അവളുടെ സാരിയുടെ തുമ്പ് പിടിച്ചു വലിച്ചു.
ശ്വേത വിറച്ചു. “സാർ… സഞ്ജയേട്ടൻ ഇത് അറിയും.”
“അറിയട്ടെ… അയാൾ അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. പക്ഷെ നമ്മൾ അയാൾക്ക് കൊടുക്കുന്നത് ഒരു പകുതി സത്യം മാത്രമായിരിക്കും. ബാക്കി പകുതി… അത് നിനക്കും എനിക്കും മാത്രം അറിയാവുന്ന രഹസ്യം.”