അവർക്കു അവർ മതി 2 [അമവാസി]

Posted by

ഒരു ദിവസം ജോലിയും കഴിഞ്ഞു അപ്പുവും കർത്തുവും കൂടെ വന്നു കേറി ഉമ്മറത്ത് ചാരു കസേരയിൽ കിടക്കുക ആണ് രാമൻ

കാർത്തു വന്നു അകത്തേക്ക് കേറി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അപ്പുവും കേറാൻ നേരം അപ്പുവിന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു

രാമൻ : നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ.. അല്ല ഉണ്ടെങ്കിലും നിന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല.. നിനക്ക് ഓർമ വെച്ച നാൾ മുതൽ അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ അമ്മയെ കെട്ടിയ നാൾ തൊട്ടു അവൾക്കും ഞാൻ സമാധാനം തന്നിട്ടില്ല.. നല്ലൊരു ഭാര്യ ഉണ്ടായിട്ടും എനിക്ക് പല തെറ്റും സംഭവിച്ചു പോയി

ആ ചില തെറ്റ് തിരുത്തണം എന്ന് വിചാരിച്ചാലും അത് ചെയിത അത്ര പെട്ടന്ന് പറ്റുവും ഇല്ല.. ഇതൊക്ക നിന്നോട് പറയാൻ പറ്റുവോ എന്ന് അറിയില്ല കിടപ്പു മുറിയിൽ പോലും എന്റെ ഒരു സൗകര്യം നോക്കി മാത്രേ അവളോട്‌ പെരുമാറിട്ടുള്ളു

അവളുടെ ഇഷ്ട്ടാമോ താല്പര്യം ഒന്നും ചോയിക്കണോ അറിയണോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചിരുന്നില്ല.. ഞാൻ പോയാലും അവൾക്കു ഒരു കുറവും വരുത്താതെ നീ നോക്കണം

അപ്പു : ഇപ്പൊ എന്താണോ അങ്ങനെ ഒക്കെ തോന്നാൻ
രാമൻ : എല്ലാം ഓരോ നേരത്തെ തോന്നൽ ആണ്

അപ്പു : എല്ലാം ഒരു നേരത്തെ തോന്നൽ ആണല്ലേ.. എന്ന് വിചാരിച്ചു എനിക്ക് ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടാവുക ആണ് സ്വന്തം അമ്മയെ കേറി പിടിക്കാൻ കെട്ടിയോൻ ആയ നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കുമോ

അപ്പു ചുമ്മാ ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കി
രാമൻ : ഞാൻ അത്രയ്ക്ക് നല്ലത് ഒന്നും അല്ലായിരുന്നല്ലോ ഞാൻ പണ്ടും ചെയ്ത് കാര്യം അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉള്ളത് ആയിരുന്നു

അപ്പു : നിങ്ങൾ എന്താ നിങ്ങളുടെ അമ്മയെ കയറി പിടിച്ചോ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *