അവള് താഴെനിന്നും എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
അവളുടെ ചിരിയിലെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഫ്രണ്ടിൽ പോയിരുന്നു.
ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോ എന്റെ കുഞ്ഞ് ബുദ്ധിയിൽ ഒരു ഐഡിയ തോന്നി.
ഹ്മ്മ് എന്തായാലും അത് ചെയ്യണം എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചോണ്ട് ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു കുറച്ചുനേരം.
അപ്പോയെക്കും ഉമ്മയും സലീനയുടെ ഉമ്മയും സലീനയും ഷെമിയും സെബിയും പിന്നെ മക്കളും എല്ലാവരും കൂടെ വന്നു.
പിന്നീട് കുറെ നേരം എല്ലാവരും കൂടെ ഓരോന്നു പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കളിയാക്കിയും സമയം പോയി കൊണ്ടിരുന്നു.
മകളുടെ ബഹളവും ഞങ്ങളുടെ ബഹളവും ഒക്കെയായി വല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥയായിരുന്നു.
ഞാൻ ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഉമ്മ എന്നെ നോക്കി എന്താ മോനെ നീ ഇങ്ങിനെ ആലോജിക്കുന്നെ.
അതുമ്മ ഞാൻ ആലോചിച്ചത് മറ്റൊന്നുമല്ല. വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്നേ ഉള്ള ഈ വീടും നമ്മളെയും കുറിച്ചാലോചിച്ചതാ
അതെന്താ മോനെ.
അത് ഉമ്മ വലിയൊരു വീടും നമ്മള് രണ്ടാളും ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരവുമില്ല കളിയുമില്ല ചിരിയുമില്ല അതോർത്തു പോയതാ ഉമ്മ.
അന്ന് നമ്മള് രണ്ടാളും മാത്രമല്ലെയാണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
നീ ആണെങ്കിൽ എപ്പോഴും കളിയും പടിത്തവും ആയി നടക്കും ഞാൻ ആണേൽ നിസ്കാരവും ഓത്തും ആയിട്ടും. ഇപ്പൊ അങ്ങിനെയാണോ എന്റെ മക്കളും മോളും ഒക്കെ ആയില്ലേ പിന്നെ ഇവരൊക്കെ ഇല്ലേ അതാ.
ഹ്മ്മ് ശരിയാ ഉമ്മാ.
ഇപ്പോയാ ഈ വീട് ഒരു ആളനക്കവും ബഹളവും ഒക്കെ അറിഞ്ഞേ അല്ലേ ഉമ്മാ.
ഇപ്പൊ നിനക്ക് സന്തോഷം ആയില്ലെ.