ലയം 2 [പങ്കജാക്ഷി]

ഞാൻ: ഹലോ അമ്മാ…

മറുതലയ്ക്കൽ അമ്മ കിതച്ചുകൊണ്ട്

അമ്മ: ആ.. മോനെ.. എവിടായിരുന്നു എപ്പോ തൊട്ട് വിളിക്കുന്നതാ..

ഞാൻ: ഞാൻ കുളിക്കാൻ പോയതാ..അമ്മ എന്താ കിതയ്ക്കുന്നെ..?

അമ്മ: അ..അത്…അത് ഞാൻ അടുക്കളേൽ ആയിരുന്നു അതാ… അതുപോട്ടെ നിനക്ക് ഇവിടുന്ന് പോയാൽ പിന്നെ അമ്മ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് ഒന്ന് ഇടയ്ക്ക് അന്വോഷക്കൻ മേലെ..എന്റെ ഉണ്ണിയേ…..

ഞാൻ: അത് പിന്നെ തിരക്കായി പോയി അമ്മേ.. പിന്നെ അപ്പുറത്ത് അമ്മാവനും അമ്മായിം ഒക്കെ ഇല്ലേ

അമ്മ: മ്മ്… ശരി ശരി ഞാനെ ചെയ്തോണ്ടിരുന്ന പണിയെ തീർന്നിട്ടില്ല നാളെ വിളിക്കാം…

ഫോൺ കട്ട് ആയി..  പാവം അമ്മ അച്ഛന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്ന അമ്മ പിന്നെ ആകേ ഉള്ള ആശ്വാസം വീടിന്റെ തൊട്ട് അപ്പുറത്ത് തന്നെ ആണ് അമ്മാവന്റെ വീട് അമ്മാവനും അമ്മായിയും ഒരു മോളും മോളെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്റെ മുറപെണ്ണ് പേര് വിജിത വക്കിൽ ആണ്  മുവാറ്റുപുഴ കോടതിയിൽ ഒരു വക്കിലിന്റെ കൂടെ ജൂനിയർ ആയി പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുന്നു..

എന്നാലും അമ്മയുടെ ആ കിതപ്പും മുൻപെങ്ങും ഇല്ലാത്ത സന്തൊഷാവും പിന്നെ അവസാനം പറഞ്ഞ വാക്കും എനിക്ക് എന്തോ സംശയം പോലെ..

ച്ചേ… ഒന്നുമില്ലേലും അമ്മയ്ക്ക് പ്രായം അൻപെത് അൻപത്ട്ട്  ആയി ഇനി അങ്ങനൊന്നും .

ഞാൻ ഒരെണ്ണം കൂടി എടുത്ത് കഴിച്ചു.. കിടന്നു..

പ്ലാന്ഷനിൽ വന്നിട്ട് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു ഇതിനിടയിൽ വിനുവും കുടുംബവുമായി വല്ലാതെ അടുത്തു വിനു എന്നെ ചേട്ടായി എന്നാക്കി വിളി ബാബുചേട്ടനും സിന്ധു ചേച്ചിയും പേര് വിളിച്ചു തുടങ്ങി. ഞങ്ങൾ ഇപ്പോ ഒരു കുടുംബം പോലെയായി… അങ്ങനെയിരിക്കെ പ്ലാന്ഷനിൽ റബ്ബർമരങ്ങൾക്ക് വളം ഇടീൽ ആയി. ആണുങ്ങൾ വളം ചാക്ക് ചുവന്ന് എത്തിക്കുക പെണ്ണുങ്ങൾ വളം ഓരോ മരത്തിന് ചുവട്ടിലും ഇട്ട് പോവുക.