Posted by
ഭാഗം 32
രാവിലെയായിരുന്നത് കൊണ്ടും ചുറ്റും അണിയൊത്ത് വളർന്നു നിൽക്കുന്ന മരങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരുന്ന മലമുകളിൽ ആയിരുന്നത് കൊണ്ടും, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നല്ല തണുപ്പുണ്ട്. പുറത്ത് കോട മഞ്ഞ് പതുക്കെ പിൻവാങ്ങി തുടങ്ങിക്കാണും.സൂര്യൻ മഞ്ഞിലൂടെ പാളിവീഴാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്നു ജാലകചില്ലിൽ നോക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. വാഹിദ് തന്റെ മുന്നിൽ കൈയെത്തും ദൂരത്ത് അർദ്ധനഗ്നയായി ചുണ്ടിൽ വശ്യമായ ഒരു ഗൂഢമന്ദഹാസവുമായി തന്നെത്തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന എലിസബത്തിനെ നോക്കി. ഇവൾ സുന്ദരിയല്ല മദാലസയാണ് എന്ന് അവനു തോന്നി.
“വാഹിദ്.. എന്നോട് ഒന്നും പറയാൻ തോന്നുന്നില്ലേ നിനക്ക്.”? അവൾ ചിരിയോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു.
“എന്ത് പറയാൻ. എലിയെന്തിനാ എന്നോട് വരാൻ പറഞ്ഞത്.?” അവൻ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
“അപ്പൊ സ്വന്തം കാര്യത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമുള്ള ത്യാഗമാണ് ഈ വരവ് അല്ലേ.” അവളുടെ ചിരി മങ്ങി മുഖത്തു വിഷാദം കലർന്നു. അവൾ താഴോട്ട് നോക്കികൊണ്ട് തുടർന്നു.
“എനിക്ക് കണ്ണുനിറയെ കണ്ടോണ്ടിരുന്നു സംസാരിക്കാൻ കൊതിച്ചിട്ടാണ് ഞാനീ സാഹസത്തിനു മുതിർന്നത്. എത്രയോ പേരെ പരിചയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പലരും എന്നെ തൊട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒക്കെ പൊറുത്തു തരൂ.. ഞാൻ കാല് പിടിച്ചു മാപ്പ് ചോദിക്കാം.. But എന്നെ ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് മാത്രം പറയരുത്. ഇന്നോളം ഒരുത്തനോടും പ്രണയം തോന്നിയിട്ടില്ല, നിന്നോട് അല്ലാതെ. വാഹിദ്.. എനിക്ക് എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും മനസ്സിൽ നിന്ന് പറിച്ചെറിയാൻ പറ്റുന്നില്ല. ചെയ്തു പിയതിനൊക്കെയും മാപ്പ്. എന്നെ ഇഷ്ടമാണ് എന്നൊരു വാക്ക് മാത്രം കേട്ടാൽ മതി. ” അവളുടെ തൊണ്ടയിടറി. അവൾ ഇരുന്നിടത്തു നിന്ന് ഊർന്നിറങ്ങി അവന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു വാഹിദിന്റ കാൽമുട്ടിൽ പിടിച്ചു.