ഹരീഷ്: (തിടുക്കത്തിൽ) “എന്താടാ, അവൾ നിന്റെ ബന്ധുവാണോ? എങ്കിൽ പിന്നെ സീൻ മാറുമല്ലോ!” ഹരീഷ് ചിരിച്ചു.
അമൽ: “അതല്ല. അവൾ അനിതയുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണ്. സൗമ്യ.”
വിനുവും ഹരീഷും ഒരു നിമിഷം പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. അവരുടെ ചിരിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക അർത്ഥം ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിനു: “ഓഹോ! അനിതയുടെ ഫ്രണ്ട് സൗമ്യയോ? ഞങ്ങൾക്കറിയാം സൗമ്യയെ. നല്ല കുട്ടിയാണ്. കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി അനിതയുടെ കൂടെ പഠിച്ചതാണ്. സൗന്ദര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല, സ്വഭാവത്തിലും മിടുക്കിയാണ്. പക്ഷെ, നിനക്ക് പ്രായ കുറവല്ലേ…., അവൾ നിന്റെ ചേച്ചിയുടെ കൂട്ടുകാരി… എങ്കിലും, പ്രണയം അങ്ങനെയൊക്കെയാണ് അമൽ. അതിര് കെട്ടാൻ പറ്റില്ല.”
ഹരീഷ്: “അവൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ കല്യാണത്തിന് ഉണ്ടാകുമല്ലോ. നിനക്ക് ഒരു നല്ല ചാൻസാണ് ഇത്. പക്ഷെ സൂക്ഷിക്കണം. ഇത് നിന്റെ വീടാണ്, അനിതയുടെ കല്യാണമാണ് നടക്കുന്നത്. എടുത്തുചാടി വല്ലതും ചെയ്താൽ നാണക്കേടാകും. നീയൊരു ഐ.ടി. കമ്പനിയിലെ എൻജിനീയറാണെന്ന് കരുതി ഇവിടെ വന്ന് വല്ല ഫ്ലർട്ടിംഗും കാണിക്കരുത്.”
അമൽ: (ചായ കുടിച്ച്, ശാന്തനായി) “അറിയാം. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ല. വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചു. ഇനിയങ്ങോട്ട് അനിതയുടെ കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്കിൽ സൗമ്യ എങ്ങനെയുണ്ടാകുമെന്ന് അറിയാമല്ലോ. അത് മതി, തൽക്കാലം.”
വിനു: “നന്നായി. കാര്യങ്ങൾ പതിയെ മതി. എന്നാലും നീ നിന്റെ ഇഷ്ടം ഉള്ളിൽ വെക്കണ്ട. സൂചനകൾ കൊടുക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. സൗമ്യ നല്ല പാവമാണ്. എല്ലാം അവളുടെ ഇഷ്ടം പോലെ ആവട്ടെ. പക്ഷെ നീ കാര്യങ്ങൾ വിടാതെ നോക്കണം. ഈ അവധി നിനക്കൊരു ബ്രേക്ക് മാത്രമല്ല, ഒരു ലൈഫ് ചേഞ്ചിംഗ് മോമന്റ് കൂടി ആകട്ടെ.”