Posted by
അവന്റെ മനസ്സ് ഒരു നിമിഷം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. അവൾ ഇവിടെ, തന്റെ വീട്ടിൽ? അനിതയുടെ കൂട്ടുകാരിയാണോ? അതെ, അനിത അവളെ കൈയ്കളിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ച് പരിചയപ്പെടുത്താൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
”അമൽ, ഇതാണ് സൗമ്യ. എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന് മുൻപേ വന്നതാണ്.” അനിതയുടെ വാക്കുകൾ അവന് കേൾക്കാമായിരുന്നു. “സൗമ്യ, ഇത് എന്റെ അനിയൻ അമൽ. ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും ഇപ്പോൾ കല്യാണാവധിക്കായി വന്നതാണ്.”
അമൽ: “അനിയനോ?” അമൽ അറിയാതെ ചോദിച്ചുപോയി. അവന്റെ ചേച്ചിക്ക് അവനേക്കാൾ 5 വയസ്സ് കൂടുതലുണ്ട്. പിന്നെ എങ്ങനെ ഇവൾ ചേച്ചിയുടെ കൂട്ടുകാരിയാവും?
അനിത: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അവനെന്റെ അനിയനാണ്, സൗമ്യ. ഇവൻ എന്നെക്കാൾ ചെറുതല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ഇവൻ എന്റെ അനിയനാണ്. പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് അവൻ എന്നെക്കാൾ മുൻപേ എല്ലാ കാര്യത്തിലും കയറി ഇടപെടുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇവൻ എന്റെ അനിയനായത്. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അങ്ങനെയാണ് പറയാറ്. നീ കാര്യം പറയൂ.”
സൗമ്യ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ കണ്ട അതേ വെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു.
സൗമ്യ: “ഹായ് അമൽ . കേട്ടിട്ടുണ്ട് അനിതയിൽ നിന്നും ഒരുപാട്. ബാംഗ്ലൂരിൽ വലിയ ജോലിയൊക്കെയായിട്ട്. അനിതയുടെ സംസാരത്തിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകും.”
അനിതയുടെ കൂട്ടുകാരി! അവളും അവന്റെ അഞ്ച് വയസ്സിന് മൂത്ത ചേച്ചിയും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദ ബന്ധം അവനിൽ ഒരു ചിന്തയുണ്ടാക്കി. അവൾക്ക് ഒരുപാട് പ്രായ കൂടുതലല്ലേ…