”ഞാൻ ഒരു അധ്യാപികയാണ്. ഞാൻ ഒരു വക്കീലിന്റെ മകളെപ്പോലെയാണ് വളർന്നത്. എനിക്ക് നിയമപരമായ സഹായം തേടാൻ കഴിയും. അവന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിച്ച്, അവന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട അഭിമാനം ഞാൻ തിരിച്ചു നൽകണം.”
”അവൻ… അവൻ എനിക്ക് വേണം. അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ സൗമ്യ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയില്ല. ഇനി അവനെ സ്നേഹിക്കാൻ ഞാൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. അവന്റെ കേസ് തെളിയിച്ച്, അവൻ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ഈ സ്നേഹം ഞാൻ അവനോട് തുറന്നു പറയും. അവന്റെ ഈ പുരുഷത്വത്തെയും, അവന്റെ സ്നേഹത്തെയും എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കണം. അത് അതുവരെ ഒരു രഹസ്യമായി എന്റെ മനസ്സിൽ ഇരിക്കട്ടെ.”
ശരണ്യ സ്വയം ദൃഢപ്പെടുത്തി. അവളുടെ മനസ്സിലെ പ്രണയം ഒരു തീവ്രമായ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് വഴിമാറി. അമലിനെ രക്ഷിക്കുക, അവന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കുക. അതിനുശേഷം മാത്രം, അവൾ അവളുടെ പ്രണയം തുറന്നു പറയും.
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കിച്ചണിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഒരു പുതിയ ലക്ഷ്യം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങി നിന്നു. അവൾ ഒരു അമ്മയെപ്പോലെ, ഒരു രക്ഷകയെപ്പോലെ, ഒരു രഹസ്യ കാമുകിയെപ്പോലെ അമലിന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്നു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അമൽ ശരണ്യയുടെ വീട്ടിൽ സുഖം പ്രാപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ പാലക്കാട്ടെ ആ വീട്ടിൽ, വാസുദേവനും മാളതിക്കും സമാധാനം നഷ്ടമായി.
വാസുദേവന് രാത്രികളിൽ ഒട്ടും ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മകൻ വീടുവിട്ടുപോയതുമുതൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ഒരു തീച്ചൂള പോലെയായിരുന്നു. അമൽ ചെയ്തെന്ന് തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്ന തെറ്റിന്റെ നാണക്കേട് ഒരു ഭാഗത്ത്. എന്നാൽ അതിലുപരി, മകനെ ഒരു വാക്കുപോലും ചോദിക്കാതെ അടിച്ചോടിച്ചതിലുള്ള കുറ്റബോധം അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടി.