“എങ്കി… ആ സഹായത്തിന് ഒരു പ്രത്യുപകാരം ഞാൻ ചോദിച്ചാ മമ്മിയെന്ത് ചെയ്യും… ?”..
ബീന സംശയത്തോടെ അവനെ തുറിച്ച് നോക്കി..
“എ… എന്ത്… പ്രത്യുപകാരം… ?”..
വിറച്ച് കൊണ്ട് ബീന ചോദിച്ചു..
“മമ്മീ… എനിക്ക് ഇരുപത്തിനാല് വയസായി… അതായത്,എല്ലാ അറിയാനുള്ള പ്രായമായീന്ന്…”..
മാത്തുക്കുട്ടിയൊന്ന് നിർത്തി.. ബീനക്ക് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ പേടിയായി..
“അത് കൊണ്ട്… ഞാൻ മമ്മിക്ക് ചെയ്ത് തന്ന സഹായത്തിന് തിരിച്ച് എനിക്കും ഒരു സഹായം മമ്മി ചെയ്ത് തരണം… “..
ഒട്ടും പതറാതെയാണ് മാത്തുക്കുട്ടിയത് പറഞ്ഞത്.. ബീനക്ക് കയ്യും കാലും വിറച്ചു..
“എന്ത്…സഹായം…?”..
വിറച്ചിട്ട് ബീനയുടെ ശബ്ദം ശരിക്ക് പുറത്ത് വന്നില്ല..
“മമ്മിക്കൊന്നും തോന്നരുത്… മമ്മി എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും എന്നോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞതാണ്… അതിന് മമ്മിക്ക് തൃപ്തിയാകുന്നൊരു പരിഹാരവും ഞാൻ ചെയ്ത് തന്നു… അത് പോലുള്ള ഒരു പ്രശ്നം എനിക്കുമുണ്ട്… അത് മമ്മിയും പരിഹരിച്ച് തരണം…”..
ഇപ്പഴും ബീനക്കൊന്നും മനസിലായില്ല… അവളുടെ പേടി കൂടുകയാണ് ചെയ്തത്..
“എ..എന്താ… നിന്റെ… പ്രശ്നം… ?”..
മാതാവിനെ പലവട്ടം മനസിൽ വിളിച്ച് ബീന ചോദിച്ചു..
“അത്… ഞാനിപ്പോ…തിരിച്ച് പോവുന്നില്ല…”..
“പിന്നെ… ?”..
“ ഞാൻ… മമ്മിയുടെ.. മുറിയിലിരുന്നോട്ടെ… ?”..