സ്വന്തം മകനാണെങ്കിലും ഒരാളോട് എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞ ബീനയുടെ മനസ് പെയ്തൊഴിഞ്ഞ ആകാശം പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു.. വർഷങ്ങളായി അനുഭവിക്കുന്ന പിരിമുറുക്കം അലിഞ്ഞില്ലാതായി.. കൊതി തീരുവോളം അവൾ കരഞ്ഞു.. മാത്തുക്കുട്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കാനൊന്നും പോയില്ല… അവളെ ദേഹത്ത് നിന്നും മാറ്റിയുമില്ല.. രണ്ടും അതേ കിടപ്പ് കുറേ നേരം കിടന്നു.. ബീനയുടെ പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ ഏങ്ങലടിയായും, പിന്നെ നേർത്ത തേങ്ങലായും മാറി.. അതീവ സന്തോഷത്തോടെയും, സംതൃപ്തിയോടെയും കുറച്ച് നേരം കൂടി കിടന്ന് ബീന എണീറ്റ് മാറി ബെഡിലേക്കിരുന്നു.. മാത്തുക്കുട്ടി അവിടെത്തന്നെ കിടന്ന് മമ്മിയെ നോക്കി.. ഇപ്പോ ആ മുഖത്ത് കോപമില്ല… ക്രോദ്ധമില്ല.. നിരാശയില്ല..അസംതൃപ്തിയില്ല..ഉള്ളത് നിറഞ്ഞ സന്തോഷവും അൽപം നാണവും..
“നിങ്ങള് തമ്മിൽ പ്രേമാ… ?”..
മാത്തുക്കുട്ടി കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചത് കേട്ട് ബീന അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി…
“ ആര്….?”..
“അല്ലാ…. ഇന്നാള് വീട്ടിൽ വിളിച്ച് കയറ്റിയവനുമായി പ്രേമാ… ?”..
“പിന്നേ… ഈ പ്രായത്തിലല്ലേ പ്രേമം…”..
നാണവും,ലജ്ജയും, പിന്നെ കാമവും കൂടി ബീനയുടെ മുഖം തുടുത്തിരുന്നു…
“പിന്നെ എങ്ങിനെയാ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുപ്പം… ?”..
“ അടുപ്പമൊന്നുമില്ല…”..
“അതെങ്ങിനെയാ മമ്മീ… അടുപ്പമില്ലാത്തൊരാളെ ആരേലും വീട്ടിൽ കയറ്റോ… ?”..
ഇവനെ എങ്ങിനെ പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കണമെന്നറിയാതെ ബീന കുഴങ്ങി..