“അപ്പനെന്തേലും ചെയ്തെങ്കി എന്തിനാ മമ്മീ എന്നോട് പിണങ്ങുന്നേ…?”..
“ അതിന് ഞാൻ നിന്നോട് പിണങ്ങിയോ…?”..
ബീന പതിയെ ചോദിച്ചു..
“പിന്നെ….?..എത്ര ദിവസമായി മമ്മി എന്നോടൊന്ന് സംസാരിച്ചിട്ട്… എത്ര ദിവസമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട്… എന്താണെങ്കിലും എന്നോട് പറഞ്ഞൂടെ… ?.. പറഞ്ഞാലല്ലേ അതിന് പരിഹാരമുണ്ടാക്കാനാവൂ…”..
ബീന മകന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അവന് ശരിക്കും വിഷമമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായതാണ്.. പക്ഷേ ഒരു മകനോട് പറയാവുന്നതാണോ തന്റെ പ്രശ്നം… ?..
“ അത്… ഒന്നൂല്ല… എനിക്ക് നിന്നോട് പിണക്കവും ഇല്ല…”..
താൽപര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ ബീന പറഞ്ഞു…
“ ഉണ്ട്… മമ്മിക്കെന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്… “.
“ഇല്ലെടാ… നീ വേഗം കഴിച്ച് പോകാൻ നോക്ക്…”..
“മമ്മീ… എനിക്കും പ്രായപൂർത്തിയായി… കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ എനിക്കും മനസിലാവും…
എനിക്ക് വയ്യ ഇങ്ങിനെ വീർപ്പ് മുട്ടി ജീവിക്കാൻ… മമ്മിയുടെ പ്രശ്നം എന്താണെങ്കിലും എന്നോട് പറ… അതിന് പരിഹാരം ഞാൻ കണ്ടോളാം…”..
ബീന കുറച്ച് നേരം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.. പിന്നെ ചെയറിൽ നിന്ന് എണീറ്റു..
“ പ്രശ്നമുണ്ട്… എനിക്ക് ചെറുതല്ലാത്ത പ്രശ്നമുണ്ട്… അത് ഒരമ്മക്ക് സ്വന്തം മകനോട് പറയാൻ കഴിയില്ല… പറഞ്ഞാൽ തന്നെ അത് പരിഹരിക്കാനും കഴിയില്ല…”..
തിരിഞ്ഞ് നടക്കാനൊരുങ്ങിയ ബീനയുടെ കയ്യിൽ മാത്തുക്കുട്ടി പിടിച്ചെങ്കിലും അവളാ കൈ തട്ടിമാറ്റി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..