ബീനയുടെ സ്വരം ദുർബലമായിരുന്നു..
“എനിക്കറിയാടീ… നീ മുന്നേ ഊക്കാൻ കൊടുത്തവളാ… കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് നിന്റെ പൂറ് കണ്ടപ്പഴേ എനിക്കെല്ലാം മനസിലായതാ… പ്രായമിത്രേം ആയിട്ടും നിന്റെ കഴപ്പ് തീർന്നില്ലേടീ… ?.”..
ഭാര്യ ഇപ്പഴും പുറം ചാടുന്നു എന്നത് ഒരു തരത്തിലും സഹിക്കാനായില്ല..
“ദേ… ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം… കുറേ ആയി ഞാനിത് സഹിക്കുന്നു…ചെയ്യാത്ത കാര്യത്തിന് എന്നെയിങ്ങനെ കുറ്റം പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ… ഈ പ്രായത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് കഴപ്പില്ലെന്ന് കരുതി എനിക്കതുണ്ട്… പക്ഷേ ഞാനിത് വരെ ഒരുത്തനേയും വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ച് കയറ്റിയിട്ടില്ല…”..
ബീനയും വിട്ട് കൊടുത്തില്ല..
“എനിക്കറിയാടീ… നീ ആനക്കഴപ്പിയാന്ന് എനിക്കറിയാം… എന്റെ ചെയ്ത്ത് നിനക്ക് തികയുന്നില്ലാന്നും അറിയാം…
എന്ന് വെച്ച് വേറൊരുത്തന് പൂറ് പൊളിച്ച് കൊടുക്കാംന്ന് നീ വിചാരിക്കണ്ടെടീ… വെട്ടിയരിഞ്ഞ് മൂലക്കിടും ഞാൻ…”..
ജോണിച്ചന് കോപമടക്കാനായില്ല..
“എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു… ഇനി നിങ്ങളെന്താന്ന് വെച്ചാ ചെയ്തോ… “..
ബീന മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..
“നിക്കെടീ അവിടെ… നീ പറഞ്ഞ് തീർത്തിട്ടങ്ങിനെയങ്ങ് പോവാതെ… എനിക്ക് പറയാനുളളതും കേൾക്ക്…”..
ജോണിച്ചൻ ഓടി വന്ന് ബീനയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നിർത്തി.. ബീന ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മട്ടിൽ അയാളെ നോക്കി..
“ഇനി നിന്റെയീ കഴപ്പും വെച്ച് നീ ജീവിക്കുന്നത് എനിക്കൊന്ന് കാണണം… കഴപ്പ് കയറി നീ ചത്താലും ഈ ജോണി ഇനി നിന്നെ തൊടത്തില്ലെടീ… ഊക്കാൻ പറ്റാതെ നിനക്ക് ഭ്രാന്തെടുക്കണം… ഈ വീട്ടിലേക്ക് ഒരുത്തനും വരാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല… നീ പുറത്തും പോവില്ല…