നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി…
“ശരി നീ ഇവിടേ കിടക്ക് ഞാൻ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കി വരാം… ”
അതുംപറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു…
പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്.
താഴെ നിന്നും കോണിപ്പടികൾ കയറി വരുന്ന ചുവടുകളുടെ ശബ്ദം.
ശബ്ദം ആദ്യം നേർത്തതായിരുന്നു, പിന്നെ ക്രമേണ ഉച്ചത്തിലായി മുറിയിലേക്ക് അടുക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.
അത് ഒന്നോ രണ്ടോ പേരുടെ കാൽപ്പെരുമാറ്റമാണോ അതോ അതിൽ
കൂടുതലാണോ എന്ന് വ്യക്തമായില്ല.
ഞാനും നിധിയും പരസ്പരം നോക്കി. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരേ സമയം അമ്പരപ്പും ആകാംഷയും നിഴലിച്ചു. ആരായിരിക്കും ഈ സമയത്ത്?
അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും തിരിച്ചു വന്നതോ? അതോ മറ്റാരെങ്കിലും?
ഞങ്ങൾ നിശബ്ദമായി, വാതിലിലേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു.
വാതിൽ തുറന്നു കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് തന്നേ ആര് വന്നാലും കാണാം…
കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ വന്ന ആളുകളുടെ മുഖം ഞാൻ കണ്ടു…
വേറെയാരുമായിരുന്നില്ല സച്ചിനും രാഹുലുമായിരുന്നു വന്നത്…
ഇവന്മാര് ഇന്ന് നേരത്തേ വന്നോ…
ഞാൻ അവരേ തന്നേ ശ്രദ്ധിച്ചു കിടന്നു..
”എടാ ദേവാ… നീ ഇതിനകത്തുണ്ടോ..? വാതിൽ തുറക്കെടാ…”
രാഹുൽ അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചാരി കിടന്ന എന്റെ റൂമിന്റെ ഡോറും തള്ളി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ഒപ്പം സച്ചിനും
പക്ഷേ മണ്ടന്മാർക്കറിയില്ലല്ലോ ഞാൻ ഇവിടെ നിധിയുടെ മുറിയിൽ തറയിൽ നക്ഷത്രവും എണ്ണി കിടക്കുകയാണെന്ന്.