“ആ.. ആരാണച്ചോ..?” റോസി വിക്കി വിക്കി ചോദിച്ചു.
അല്പം മൗനത്തിൽ ഇരുന്നതിന് ശേഷം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു..” പത്രോസ്.. കള്ളൻ പത്രോസ്..”
അത് കേട്ട റോസി തലയിൽ കൈവെച്ച് പോയി. അവൻ മുന്നുംപിന്നും നോക്കാൻ ഇല്ലാത്തവനാണ്. എന്തും ചെയ്യാൻ മടിക്കില്ല. ഇത് എങ്ങാനും നാട്ടിൽ പാട്ടാക്കിയാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. റോസിക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു.
“നീ വിഷമിക്കല്ലേ റോസി.. നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാം..”
“എന്ത് വഴിയണച്ചോ..? അവൻ എങ്ങാനും ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ?”
“ഇല്ല അവൻ പറയില്ല..”
“എന്താ..?” റോസി ആശ്വാസത്തിന്റെ ആ വാക്കിനെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
“ഇല്ല റോസി..” ഫാദർ മുന്നിലേക്കു എഴുന്നിരുന്നു “കള്ളന്മാരെ വിശ്വസിക്കാം.. അവർ മറ്റൊരു കള്ളനെ ഒറ്റില്ല.. അവന്റെ കണ്ണിൽ നമ്മൾ കള്ളന്മാരാണ്.. അത് കൊണ്ട് നമുക്ക് അവനെ വിശ്വസിക്കാം.. പക്ഷെ” ഫാദർ അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തി.
റോസി അച്ഛനെ തന്നെ നോക്കി മിഴിച്ചു നിന്നു.
“പക്ഷെ, അവൻ വിലപേശാൻ സാധ്യതുണ്ട്, നമ്മളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ആവശ്യങ്ങൾ നേടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്..”
“ഇനി എന്താ നമ്മൾ ചെയ്യാ..?” റോസി വീണ്ടും അസ്വസ്ഥയായി.
“അവൻ ആവശ്യപ്പെടുന്ന എന്തും നമ്മൾ കൊടുക്കേണ്ടി വരും..”
“എന്താണ് അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത്..?” വർഗീസ് ഇടയിൽകേറി. വർഗീസിൽ നിന്നും കണ്ണുകൾ എടുത്ത് റോസിയെ നോക്കി. ആദ്യം അവളുടെ മുഖത്തും പിന്നീട് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലും അത് കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ തൂങ്ങിയാടുന്ന മുലകളിലേക്കും കണ്ണ് പായിച്ചു. അച്ഛൻറെ കണ്ണ് പോകുന്നിടത്തേക്ക് വർഗീസ് നോക്കി. അത് കണ്ട റോസിയും നോക്കി. എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം റോസിയുടെ വെളുത്ത മുഴുത്ത മുലയിലേക്ക് തറച്ചു.