പുനർജനി [വേദ]

Posted by

ഒരു ദിവസം അവർ എന്നെ കുളിപ്പിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു. എൻ്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിൽ അവളുടെ കൈകൾ ഒഴുകിനടന്നു. സോപ്പിൻ്റെ പതയ്ക്കൊപ്പം അവളുടെ വാത്സല്യവും എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ പടർന്നു. പക്ഷേ, അതിൽ കാമമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, ഒരു അമ്മ തൻ്റെ കുഞ്ഞിനെ കുളിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള നിർമ്മലമായ സ്നേഹം മാത്രം. ആ സ്പർശനങ്ങളിൽ ഞാൻ അലിഞ്ഞുപോയി. എൻ്റെ മനസ്സിലെ ഭാരങ്ങളെല്ലാം ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

രാത്രി ഞങ്ങൾ ഒരേ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. പഴയ ഓർമ്മകൾ എന്നെ വേട്ടയാടി. ആ പഴയ രാത്രിയിലെ ചൂടും സുഖവും എനിക്ക് വീണ്ടും അനുഭവിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ മെല്ലെ അവളെ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു, എൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പരതി.

പക്ഷേ അവൾ എന്നെ തടഞ്ഞു. “വേണ്ട മനു,” അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു. “നമ്മൾ ഇത് ചെയ്യാൻ പാടില്ല. ഞാൻ നിനക്ക് വാക്ക് തന്നില്ലേ? നിനക്ക് ചേരുന്ന, നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിത്തരും. അതുവരെ നീ ക്ഷമിക്കണം. ഇത് നിൻ്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാണ്.”

എനിക്ക് നിരാശ തോന്നി. എങ്കിലും അവളുടെ വാക്കുകളിൽ കാര്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. എൻ്റെ നന്മ മാത്രമാണ് അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.

പക്ഷേ, എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കൂടി ചോദിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പഴയ ആ ശീലം… അത് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.

“ചേച്ചി,” ഞാൻ ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു, “ഒരു അമ്മ കുഞ്ഞിനെ മുലയൂട്ടുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ലല്ലോ, അല്ലേ?”

മീന ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പഴയ കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു. “ഓ, മനു… നീ ഇന്നും ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയാണ്,” അവൾ കളിയാക്കി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *